Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
28 maart 2019 in Lijf & leven

Column: Ik ben maar gewoon een hipster

In 2019 was je je haren ‘no-poo’, voedsel ‘rescue’ je, ‘wifiloos’ is de nieuwe luxe en ‘swappen' het nieuwe shoppen. Mijn oma doet het al jaren.

“Wij eten eigenlijk bijna nooit meer vlees, oma. Af en toe een beetje vis, misschien, maar alleen als het duurzaam gevangen is. Flexitariërs, zo noemen ze het ook wel. Het is beter voor je gezondheid en heel goed voor het milieu.” Oma kijkt me bedenkelijk aan. “Dan waren wij dat vroeger allemaal. Toen was vlees nog een luxe. We mochten blij zijn als we op zondag één stukje vlees met het hele gezin mochten delen.”

Vliegtuig

“Oma, weet u wat ik heb ontdekt? De vliegtuigmodus op mijn telefoon. Dan word ik even niet gestoord door al die onnozele appjes en vergeet ik bij te houden hoe leuk mijn oud-studiegenootje het op het strand in Spanje heeft of hoe schattig de nieuwe baby van de buurvrouw van mijn nichtje is. Dan kan ik zomaar een uur zonder schermpje. Knap he?” Oma fronst haar wenkbrauwen. “Meid, vroeger zat de telefoon aan een draadje. Dan liep je er alleen naar toe als je hem nodig had.”

(tekst gaat verder onder de banner)

“Oma, ik was mijn haren steeds vaker no-poo. Alleen met water, dus. Shampoo schijnt helemaal niet zo goed te zijn als ze roepen. Ze stoppen er allemaal dingen in waar je haar verslaafd aan raakt. Scheelt een hoop chemicaliën en is ook nog goed voor het milieu.” “Meid, wij deden niet anders. Mijn haar werd nooit vet.”

“Oma, tegenwoordig rescue ik voedsel. In de supermarkt red ik de producten die nog net niet over de datum zijn. Het blijkt dus dat je met overrijpe groenten nog heel lekkere soep maken. Ik gooi veel minder weg dan vroeger.” “Meid, weggooien komt niet in mijn woordenboek voor. Een pak karnemelk dat twee weken over de datum is, is harstikke prima.” 

Tegenwoordig rescue ik voedsel

“Wat vindt u van dit jurkje, oma? Heb ik geruild op een Swap-party. Dan ruil je dus je eigen kledingstukken in voor andermans kledingstukken, en hoef je zelf dus niet zo vaak nieuwe kleding te shoppen.” “Ik kan me niet herinneren dat ik als kind ooit nieuwe kleding heb gedragen. Ik liep in de kleding van mijn oudere zus rond. En daarna maakte ik alles zelf.”

“Oh, en oma, via Peerby kan ik checken wie van mijn buren een ladder heeft. Scheelt mij weer ruimte in de schuur en dan leer ik ook nog mijn buren kennen.” Oma nipt aan haar thee. “Vroeger belden we dan gewoon even aan bij de buren. Daar hadden we geen internet voor nodig.”

Wat we anno 2019 bekogelen als ‘hipster’, ‘bewust’, ‘vegan’, ‘groen’ en ‘ecologisch verantwoord’ noemen, was vroeger gewoon normaal. Daarom probeer ik, net als oma, maar gewoon een beetje normaal te doen.
 

Lees hier een andere column van Charlotte: 'Discriminatie: hoe kleurenblind ben ik?'