Eva Logo
Syrië
1 januari 2019 in Geloof

De droom van een Syrisch jongetje veranderde Rosetta's leven

Door de rol van Syrië in de Libanese burgeroorlog (1975 – 1990) ontwikkelde de Libanese Rosetta Mansour een enorme haat tegenover Syriërs. Maar nu is het oorlog in Syrië en staat ze toch met hart en ziel Syrische vluchtelingen bij. Vanwaar die grote omslag? Dat komt door de droom van een tienjarige moslimjongen.

Op een dag in oktober 1990 worden Rosetta en haar gezin rond een uur of zeven wakker van een enorm kabaal. Rosetta: "Vliegtuigen vlogen over onze stad en bombardeerden alles plat. Ons huis vulde zich met rook. Mijn man zei: ‘Als we hier blijven, gaan we dood.' Eenmaal buiten raakte ik in shock want het leek wel de hel. We probeerden te vluchten, maar werden door soldaten uit de auto getrokken. Ik had mijn zoontje in mijn armen en bad of ik eerst neergeschoten mocht worden. Ik wilde niet zien hoe mijn man en zoon dood zouden gaan. Ik sloot mijn ogen en hoorde een explosie. 

Intens gevoel van haat

Ik opende mijn ogen en dacht: Nu ben ik in de hemel. Maar de explosie kwam van een Libanese tank en onze aanvallers werden gedood. Wij vluchtten naar een veilige plek en al snel kwam er een einde aan de oorlog. Ik was blij dat de oorlog voorbij was, maar kreeg nachtmerries en was doodsbang geworden voor de Syriërs. Ik haatte hen. 

Hulp op de achtergrond

Toen brak er oorlog in Syrië uit en vluchtten de inwoners naar Libanon. Ik bad voor hen omdat ik wist dat wij eens in hun schoenen stonden, maar ik vond het moeilijk om te doen. Mijn zoon en zijn vrouw kregen het op hun hart om deze kwetsbare mensen te helpen. Ik hielp op de achtergrond mee, maar wilde geen direct contact met hen. Totdat mijn zoon op een dag bij mij kwam lunchen en mij wilde vertellen over een bijzonder wonder. 

Ze wisten dat hij kwam

Het was het einde van de maand en het team van de kerk had nog een beperkt aantal voedselbonnen om uit te delen. Mijn zoon kreeg sterk het gevoel dat hij naar een bepaald gezin toe moest gaan. Hij klopte op de deur en een tienjarige jongen deed open. De jongen zei: ‘Ik weet wie je bent. We verwachtten je al.’ Mijn zoon was zeer verrast. Binnen trof hij de hele familie aan. De moeder van de jongen spoorde hem aan om te vertellen hoe hij wist dat mijn zoon zou komen.

'Wees niet bang. Ik ben Jezus'

De jongen vertelde: ‘Er was geen eten in huis. Niks. Toen ik in bed lag vroeg ik me af of ik zou sterven van de honger, maar toen ik sliep, kreeg ik een droom. Ik zag een man lopen over water. Ik kon zijn gezicht niet zien. Hij was gekleed in helder wit en ik vroeg hem wie hij was. De man zei: ‘Wees niet bang, want ik ben Jezus. Morgen zal er iemand bij jullie komen en die zal vertellen over liefde, hoop en vrede.’ En Jezus herhaalde dat drie keer. Ik heb mijn droom aan mijn moeder verteld en zij geloofde mij. Daarom waren we nu aan het wachten op uw komst.'"

Vergeven en genezen

Rosetta’s ogen glanzen bij het vertellen over dit wonder: "Mijn zoon vertelde deze moslimfamilie vol enthousiasme over Jezus en over liefde, hoop en vrede. En het gezin ging die volgende zondag mee naar de kerk. Toen ik dit wonder hoorde, heb ik me overgegeven aan God en raakte ik meer betrokken bij de vluchtelingen en zet me nu speciaal in voor Syrische vrouwen. Ik leerde mijn vijanden lief te hebben. Ik heb vergeven en ben genezen."

Syrië

Hoe je met jouw kerk een kerk in Syrië kunt helpen

Rosetta Mansour is medewerker van Merath, een partnerorganisatie van TEAR die ook in Syrië actief is. Sinds maart dit jaar zet De Lichtboog, de Nederlands Gereformeerde Kerk in Houten, zich in voor het welzijnswerk van een kerk in Syrië. De kerk hoopt daarmee bij te dragen aan de wederopbouw in het land en tegelijkertijd zelf te leren van het functioneren van een kerk in crisisgebied. Lees hier meer. Wil jij je met je kerk verbinden aan een kerk in een land in nood? Kijk dan op de website van TEAR voor meer informatie over hoe jij kunt helpen. 

Tekst: Agnes Schaafsma. Dit artikel is met toestemming overgenomen van TEAR.