Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
23 april 2019 in Hoofd & hart

'Ik geloof dat God ons een wonder heeft gegeven'

De kans op een gezond kindje was nihil, maar God gaf Jonneke en haar man een prachtig, kerngezond dochtertje.

“Mijn man en ik hebben problemen met zwanger worden. Toen we hadden besloten dat we graag nog een kindje wilden, moesten we dus naar het ziekenhuis. Het had zeven jaar geduurd voor ik zwanger raakte van onze eerste dochter, Feline. Bij dit kindje was het na de eerste maand al raak! Er was wel een grote ‘maar’: de hormoonwaardes waren veel te laag. 

Twijfel

De artsen deden gelijk twijfelachtig. Ik vroeg: ‘Ben ik dan wel echt zwanger?’ Voor nu was ik zwanger, werd me verteld. De hormoonwaardes stegen wel, dus ik bleef hopen dat het wel goed zou komen. Ze moesten echter verdubbelen en dat gebeurde niet, het kon dus eigenlijk niet goedkomen zei de arts. Zo ging het een paar weken door, elke keer moest ik voor controle terugkomen. Na zes weken werd er weer een echo gemaakt en toen hoorde ik wat wonderlijks: het hartje klopte! Nu komt het goed, dacht ik. Maar het kindje was nog steeds veel te klein.

'Het was volgens de artsen niet de vraag óf het fout zou gaan, maar wanneer'

Zes jaar daarvoor hadden we een dochtertje gekregen dat een open schedeltje had, Jasmijn. Zij was daardoor niet levensvatbaar. We hebben toen ook heel lang gebeden of er een wonder mocht gebeuren, maar dat bleef uit. Het maakte me boos op God, maar achteraf zie ik dat Hij me niet heeft losgelaten, Hij bleef bij me. Deze ervaring had gemaakt dat ik bij de zwangerschap van Feline bang was dat het opnieuw fout zou gaan. Maar gek genoeg had ik dat nu niet. Hoe onzeker en uitzichtloos de situatie in het begin ook was - het was volgens de artsen niet de vraag óf het fout zou gaan, maar wanneer - bij deze nieuwe zwangerschap had ik een soort rust over me heen. Een vertrouwen in God dat het wel goed zou komen. 

Wonder

Toen ik uiteindelijk de 12-weken echo had gedaan, werd me verteld dat alles er heel goed uit zag. Ik barstte gelijk in tranen uit. Wat een wonder was dat! De arts zei dat het kindje wel iets kleiner was dan normaal, maar in aanleg was het allemaal goed. Met 30 weken was te zien dat ons kindje erg groot werd. Suikertesten, groei-echo’s en extra controles volgden. We maakten er weleens grapjes over: ‘Nu niet meer voor haar bidden hoor, ze is wel genoeg gegroeid!’ Na 39 weken, op 20 mei 2017, is Jolie via een keizersnede geboren. 

Het is echt onverklaarbaar. De metingen die de artsen in het begin van de zwangerschap hadden gedaan klopten echt, maar ik geloof dat God ons een wonder heeft gegeven. Dat zie ik elke keer als ik naar haar kijk. Jolie is een cadeau: ons grote wonder.”

Beeld: Marjan Laban Fotografie

Dit artikel heeft ook in ons magazine gestaan (Eva 6, 2018). Wil je meer mooie verhalen lezen? Vraag dan nu een gratis proefnummer aan via deze link!

Lees ook: "De geboorte van onze dochter was een hemels wonder"