Eva Logo
21 maart 2019 in Hoofd & hart

‘Ik moet bijna naar huis, maar wie helpt deze vluchtelingen dan?'

Vivian Slabbekoorn (22) woont en werkt onder vluchtelingen op Lesbos. Tenminste, nog even. Haar geld is op, en ze moet bijna naar huis. Terwijl er in de organisatie waar ze werkt, te weinig vrijwilligers zijn.

Vivian: “Via Facebook hoorde ik dat een voormalig klasgenoot naar Lesbos ging. Hij vroeg of het ook wat voor mij was. Ik ben er een paar keer korte tijd geweest. Maar ik wilde graag meer doen en sinds de zomer van 2018 werk ik als vrijwilliger in een dagbestedingscentrum voor vluchtelingen uit kamp Moria en Kara Tepe, op Lesbos. Afhankelijk van mijn financiële situatie hoop ik er ongeveer een jaar te blijven. Met Kerst ben ik even thuis geweest, bij mijn familie. Ik genoot van de momenten met mijn familie en vrienden. Tegelijkertijd waren mijn vrienden op Lesbos elk moment in mijn gedachten. Zij zaten in een koude tent, in een onveilige omgeving, zonder familie en met een kleine, ongezonde maaltijd die niet anders is dan de maaltijd die ze al maanden krijgen. De wanhoop die de mensen hier uitstralen, raakt me telkens weer diep. Ze kunnen zelf niets doen om hun situatie te verbeteren. Ik weet me gezegend met mijn warme onderkomen thuis, maar daar voel ik me ook een beetje schuldig over. Waarom heb ik zo’n goed leven en zij niet? Ik bid dat ze een beter leven zullen krijgen.

'Veel mensen hebben grote psychische problemen'

Een vriend vertelde me pas over zijn reis naar Europa. Smokkelaars, de politie en burgers van de landen waar hij doorheen reisde, behandelen de vluchtelingen als beesten. De reis naar Turkije is al heel heftig. Dat ze dan ook nog in een bootje moeten stappen om de overtocht te maken van Turkije naar Griekenland, is de druppel. Veel mensen komen getraumatiseerd aan en hebben grote psychische problemen. Dan kan ik boos worden als mensen zeggen dat vluchtelingen alleen maar naar Europa komen voor het geld. Zulke mensen zitten er vast ook tussen, maar de meesten moesten vluchten voor hun leven. Pas vertelde een kindje mij dat het in een bootje moest over de golven. Van zoiets breekt mijn hart. Gelukkig weet ik dat God bij mij is en dat ik Hem om hulp kan vragen en met Hem kan praten. Dat heb ik hier echt nodig. Zo’n bizarre situatie kun je zelf niet aan.”

Vivian wil ik graag nog een tijdje langer op Lesbos blijven om te helpen. Ze is daarom een crowdfunding-actie begonnen. Wil je haar steunen? Klik dan op deze link.