Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
aardbeving Ten Boer Groningen
11 april 2019 in Uit & thuis

Groningse Anneke doet oproep: ‘Nederland is aardbevingsmoe, maar wij zijn wanhopig’

De aardbevingen in Groningen zijn misschien een ver-van-je-bed-show, maar voor Anneke is het dagelijkse realiteit. Haar huis in Ten Boer wordt binnenkort preventief platgegooid omdat het niet veilig is bij een zware beving.

Anneke (44) maakte twee keer bewust een aardbeving mee. “Een keer werd ik er ‘s nachts wakker van: het bed trilde en ik hoorde mijn dochter huilen. Toevallig droomde ik over haar dat ze in een spleet in de grond zakte… De andere keer was ik ziek en zat ik thuis op de bank. Je hoort de muren kraken en voelt de bank golven. Het gaat zo snel, dus je kan het huis niet uit.”

Niet veilig

Het aardbevingsgevaar blijft. “Je ziet niets aan ons huis, maar zodra er een zwaardere beving komt, stort het in. We hebben er slow-motionfilmpjes van gezien, daar word je niet blij van. In 2012 was de beving 3,6 op de schaal van Richter, nu wordt er nog steeds rekening gehouden met ongeveer 4,6. Dat betekent tien keer zo zwaar! Wat er toen al niet kapot ging… We zeuren echt niet zomaar over scheurtjes in huis, het gaat om de veiligheid van mensen.”

(tekst gaat verder onder de banner)

Bijna tien jaar woont Anneke in dit huis in Ten Boer, samen met haar vriend Martin en hun kinderen Jelmer (10) en Marit (9). Vier jaar geleden trokken ze aan de bel omdat ze zich er niet meer veilig voelden. “In de omgeving werden huizen zoals bij ons in de straat staan versterkt. Er is toen ook bij ons een traject gestart. Vorig jaar is besloten: het wordt sloop-/nieuwbouw. Oftewel, de hele straat moet plat.” Vanaf november moeten ze tijdelijk in een woning buiten het dorp bivakkeren. “We hopen vóór Kerst 2020 in een nieuw huis op deze plek te wonen. Heel onwerkelijk allemaal.”

'We zijn wanhopig'

“Er zijn de afgelopen jaren zo’n zeshonderd huizen versterkt of herbouwd; daar moeten nog duizenden bijkomen. Minister Wiebes zei dat dit ‘het jaar van de uitvoering’ werd – maar het ontbreekt in de bouw aan voldoende capaciteit. En het verloopt zo bureaucratisch. Van de kosten van al die onderzoekjes, rapporten en vergaderingetjes had onze complete straat vervangen kunnen worden. Het lijkt alsof de overheid tijd aan het rekken is, omdat in 2030 de gaskraan wordt dichtgedraaid. Mijn vertrouwen in dit land heeft een knauw gekregen.”

Forum voor Democratie

“Nederland begint ‘aardbevingsmoe’ te raken. Als het op het journaal komt, zappen mensen weg. Maar ik kan het wel van de daken schreeuwen. We voelen ons niet als Nederlanders behandeld. Groningers zijn geen schreeuwers; als mensen een fakkeltocht gaan lopen, zegt dat wat. We zijn wanhopig. Ik heb mensen die nooit boos zouden worden uit hun vel zien springen. Dat raakt me. Er wordt zo met je gespeeld, je voelt je machteloos. Veel Groningers stemden laatst op Forum voor Democratie – waarschijnlijk niet wetende dat zij de gaswinning juist door willen laten gaan. Ik hoop dat we allemaal ons gezond verstand blijven gebruiken.”

(tekst gaat verder onder de banner)

Heftige gevolgen

De situatie heeft volgens Anneke grootschalige gevolgen. “Mensen hebben last van hartklachten, stress en slapeloosheid. Sommigen raakten hun baan kwijt vanwege concentratieproblemen. Langdurige onzekerheid en steeds moeten wachten is slopend. Het onderzoek van het UMCG naar het effect op kinderen had heftige resultaten. Met onze kinderen gaat het goed, maar zij merken onze zorgen en hebben al menig traan gezien. Andere kinderen zien echt drama’s thuis. Wat zal dit doen met die generatie, hun vertrouwen in dit land?

Dan is er het sociale aspect: wíj worden geholpen, terwijl andere mensen achteraan in de rij staan, niet wetende of hun huis überhaupt wordt aangepakt. Ik voel me haast schuldig. En omdat veel huizen worden platgegooid, verkopen bouwmarkten geen pot verf meer. Het economische effect is dus ook groot. Het wordt een bouwput hier. De scheuren springen in honderden jaren oude kerken en monumentale gebouwen.”

Gods nabijheid

Anneke heeft in deze tijd veel aan haar geloof. “Aan begin van het traject kreeg mijn tante borstkanker, en dat relativeerde alles. Ik heb ook veel aan de GemeenteGroeiGroep in de kerk. We hadden het erover dat God koningen en overheden aanstelt; dat vind ik dan wel moeilijk. Een vriendin zei: wij kunnen dit beter handelen omdat we God hebben. Wij weten van de toekomst na dit leven. Het nummer ‘Ik zal er zijn’ van Sela geeft mij veel steun. Ook ben ik intiemer gaan bidden. Ik voel Gods nabijheid meer, ondanks dat de vlag er zo bijhangt.”

“Er is een platform ‘Kerk en Aardbeving’ opgericht, zo probeert de kerk gedupeerden bij te staan en met elkaar in contact te brengen. Zoals bijvoorbeeld bejaarden die ertegenop zien om tijdelijk te verhuizen. Ook probeer ik positief te kijken naar mensen die werken vanuit de overheidsinstanties aan dit sloop-/nieuwbouwtraject. Ik hoorde dat iemand met een burn-out thuiszit – ik ga haar binnenkort een kaartje sturen. Alleen maar negatief erin staan is alleen maar slopender.”

Oproep: Anneke wil alle lezeressen vragen om voor hen, voor de regio en het platform Kerk en Aardbeving te bidden.