Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
deugdelijke huisvrouw Spreuken 31
6 juni 2019 in Geloof

Wat was de deugdelijke huisvrouw uit Spreuken eigenlijk voor leider?

Leiden is niet Pauliens sterkste eigenschap, moet ze bekennen. Ooit raakte ze als ceremoniemeester bijna een bruidspaar kwijt. En toch las ze er een boek over. En vroeg zich af: wat was de deugdelijke huisvrouw uit Spreuken eigenlijk voor leider? Dat had ze beter niet kunnen doen.

De deugdelijke huisvrouw zat me op de hielen. En het was nog mijn eigen schuld ook. Zomaar op een zonnige voorjaarsmiddag zocht ik haar op in Spreuken 31. En schrok ik weer van haar blinkende perfectie. Wat een vrouw.

Meestal vermijd ik haar als het even kan. Ze is namelijk zó goed, dat ik er zelf een beetje ongelukkig van word. Mijn leven steekt zo karig bij het hare af. Zij laat haar voedsel van verre komen maar ik hoef alleen naar de supermarkt om de hoek. Ze staat op als het nog nacht is maar ik tast kreunend naar de snoozeknop. Zij lacht de komende dag toe maar ik heb mopperend eerst een bak koffie nodig  voor ik aanspreekbaar ben. 

Brené Brown lijkt best op de deugdelijke huisvrouw uit Spreuken 31

De reden dat ik het waagde haar op te zoeken was een boek dat ik las van een andere sterke vrouw: Brené Brown. Brené Brown is verre van perfect. Dat is heerlijk. Het maakt haar boeken en speeches hilarisch. Ze vertelt over haar rariteiten, blunders, strijd met zichzelf. En ze ziet de humor in van haar eigen onvolmaaktheid.

Akkers verwerven

Zo ook in haar laatste boek: Durf te leiden. Het boek gaat over ‘de kracht van kwetsbaarheid voor moedige leiders’. En Brené Brown is een leider. In dat opzicht lijkt ze best op de deugdelijke huisvrouw uit Spreuken 31. Ze is moeder en professor en bestuurder van een grote onderneming. Dat is hoe ‘akkers verwerven en je lamp niet laten uitgaan’ er anno 2019 uitziet, lijkt me.

Zelf ben ik helemaal geen leider en dat is maar goed ook. De twee keren in mijn leven dat ik als ceremoniemeester optrad bij een bruiloft was het een waar wonder dat de echtelieden elkaar uiteindelijk troffen voor het altaar. Zelfs het inpakken van vakantiekoffers brengt mij in staat van wanhopige paniek. Laat mij zo min mogelijk leiden, want er kunnen zomaar onschuldige slachtoffers vallen.

Maar het boek van Brené Brown zet me aan het denken. Al lezend begin ik me te realiseren dat een mens er niet aan ontkomt, aan ‘leider zijn’. Ook ik niet. Je ’leidt’ altijd wel ergens. Al is het maar: je eigen leven. Er zijn altijd mensen met wie je samenwerkt, die van je afhankelijk zijn. Die naar je opkijken of op je neerkijken. Er moeten altijd plannen gemaakt worden, problemen opgelost. We leiden allemaal.

En zo komt het dat ik ineens naar die vrouw uit Spreuken 31 blader. Een huisvrouw. En tegelijk: een zakenvrouw. Een leider. Ineens staat ze levensgroot in mijn woonkamer, met haar onmogelijke deugdelijke hoge lat ernaast.

Met de Spreuken 31 vrouw in mijn kielzog jaag ik die dag mijn hele huisgezin in de gordijnen

Ben ik de enige die weleens teleurgesteld is in zichzelf? Die graag zo veel ‘deugdelijker’ zou willen zijn dan ze eigenlijk is? En ben ik de enige die dat dan vervolgens oplost door even wat harder te lopen? Of, nog erger: ánderen een tandje harder te laten lopen? Met de Spreuken 31 vrouw in mijn kielzog jaag ik die dag mijn hele huisgezin in de gordijnen. Er moet gras gemaaid worden, onkruid gewied.

Kamers moeten worden opgeruimd en kasten worden uitgemest. Er moet gewerkt worden en zeker niet gelachen. Tot het de echtgenoot te veel wordt. Hij dirigeert me met een glas wijn op de bank en kijkt me vragend aan. Er zit niets anders op dan mijn knellende perfecte huisvrouwenharnas uit te doen. Op te biechten hoeveel er is dat ik wil doen en wil zijn - maar nog lang niet bén. En hoeveel er is dat béter zou kunnen, ánders.

Het harnas dat ik al tierende aantrok was helaas geen voorbeeld van moedig leiderschap. Het was zelfs exact het tegenóvergestelde van ‘moedig zijn’, lees ik niet veel later. Een ‘gepantserd leider’ streeft naar perfectie. Maar een moedig leider heeft empathie en compassie, ook voor zichzelf. Een moedig leider is dankbaar en maakt ruimte voor humor. Zij lacht de dag tegemoet.

Gewone mensen

Durf te leiden is een boek over gewone mensen. Mensen die het streven naar perfectie willen verruilen voor een leven van betekenis en moed. Over mensen die willen leven vanuit diepere waarden dan het pleasen van anderen of het perfecte plaatje. En daarbij hun eigen imperfectie eerlijk onder ogen durven zien. Spreuken 31 is de lofzang op zo’n vrouw waar je van op aan kunt. Maar haar éigen verhaal van vallen en opstaan horen we niet.

Na het deugdelijke huishoud-debacle sla ik opnieuw mijn bijbel open. En daar ontmoet ik nog twee vrouwen: Martha en Maria. Martha gepantserd en bozig. Maria moedig tussen ‘de wijzen in de poorten’. Zij koos het goede deel, staat er. Het is de verkoelende windvlaag die ik nodig had aan het eind van een broeierige dag. Met een glas wijn erbij in heerlijke, enigszins verwilderende tuin.

Beluister ook deze mooie podcast rond Psalm 26: Laat jij je leiden door de liefde van God?