Eva Logo
Heimwee
12 augustus 2019 in Lijf & leven

Brenda heeft heimwee naar haar gezin

Als kind had Brenda (32) heimwee naar thuis, nu ze moeder is geworden heeft ze heimwee naar haar gezin. Op vakantie in België vertelt ze over de intense heimwee die ze ervoer afgelopen jaar op Opwekking en over het besluit om dit jaar voor het eerst drie weken op vakantie te gaan.

Voordat ik moeder was, had ik vooral heimwee naar huis, naar mijn eigen omgeving. Nu ik moeder ben heb ik dat veel minder, nu heb ik juist heimwee naar mijn gezin. Wanneer ik bijvoorbeeld veel werk, merk ik dat ik mijn man en ons bijna vierjarig zoontje heel erg mis. Daarnaast doe ik niet veel sociale activiteiten. Ik sport niet en ga niet vaak met vriendinnen weg. De dingen die ik doe in mijn vrije tijd doe ik met mijn gezin. Toen ik afgelopen jaar naar Opwekking ging zonder mijn gezin, kreeg ik zo’n last van mijn heimwee dat ik eerder naar huis ben gegaan.    

Heimwee op Opwekking

Met twee vriendinnen ging ik dit jaar voor het eerst naar Opwekking. Daarvoor was ik nog nooit alleen met vriendinnen weggeweest. De eerste nacht ging redelijk, maar nadat mijn man en zoontje de volgende dag na hun bezoek weer naar huis gingen, kreeg ik direct buikpijn. Ik wilde mee naar huis, maar ik wilde ook heel graag blijven om te groeien in mijn geloof.

'Het enige wat er dan door mijn hoofd rondspookt is dat ik naar huis wil, dat ik bij mijn kind en man wil zijn'

Toen we die avond niet naar het programmaonderdeel ‘op en top vrouw’ konden gaan, werd ik stil en kon ik alleen maar aan thuis denken. We gingen even wat drinken, maar na een tijdje besloot ik een eindje te gaan lopen. Ik kon toen alleen maar huilen en ging op zoek naar Hilma, een vrouw van de kerk met wie ik goed kan opschieten. Het enige wat er dan door mijn hoofd rondspookt is dat ik naar huis wil, dat ik bij mijn kind en man wil zijn. 

Hyperventileren

Eén van mijn vriendinnen is mij gaan zoeken, toen ze me vond was ik al helemaal overstuur. Op een gegeven moment moest ze even naar het toilet en terwijl ze daar was, is ze gaan bidden: ‘O Here alstublieft breng ons Hilma, want we hebben haar nu echt nodig’. Op dat moment kwam Hilma ineens naar mij toe. Ik brak toen enorm en ben huilend in haar armen gevallen.

Naar huis

Zij hebben me meegenomen naar een rustig plekje. Ik kreeg een hyperventilatieaanval. Ik kreeg geen zuurstof meer. Het voelde alsof ik niet meer uit die aanval zou komen. Dat is beangstigend. De andere twee hebben me eerst echt op adem moeten helpen, door mee te tellen met mijn ademhaling. Zij schrokken ook erg van de situatie, voor hun was het heftig om te zien wat emotie dan teweeg kan brengen. Na een halfuurtje haalde ik weer normaal adem. We hebben kunnen regelen dat ik de volgende dag met mensen mee naar huis kon rijden. 

'Ik heb de Heer gevraagd of hij me door de nacht heen wilde slepen'

Dat ik niet direct naar huis kon, maar nog een nacht op Opwekking moest slapen, vond ik vreselijk. Ik kon wel bedenken dat het niet verstandig was om naar huis te gaan die avond, maar ik wilde wel heel graag. Gelukkig had ik twee vriendinnen die er op dat moment echt voor mij waren. Die nacht heb ik redelijk geslapen. Het huilen, de emoties en de hyperventilatieaanval hadden veel energie gekost. Ik ben gaan liggen, oordopjes in, ogen dicht en ik ben in gebed gegaan. Tijdens mijn gebed ben ik in slaap gevallen. Ik heb de Heer gevraagd of hij me door de nacht heen wilde slepen. Het was op dat moment, dat ik me even niet alleen voelde en gesterkt werd. Door die kracht ben ik in slaap gevallen. 

Sing-in

De volgende dag heb ik er overdag amper last van gehad. Ik kon die avond om zes uur weer meerijden met kennissen. Overdag als ik veel vermaak heb, denk ik minder aan mijn gezin. Bij de sing-in aanwezig zijn, vond ik fantastisch. Ik had gebeden dat ik het vol zou houden en de kracht zou hebben om de dag door te komen. Dat is gebeurd en dat was heel fijn.

Drie weken op vakantie

Dit jaar gaan we voor het eerst drie weken op vakantie. We zitten met z’n drieën op een camping in België en tot nu toe geniet ik nog heel erg. Ik vind het wel spannend of er nog een heimweemoment komt. Het is altijd maar weer de vraag hoe dat gaat lopen. Wanneer ik het niet verwacht dan komt het, dan denk ik: ik wil nu naar huis. Ik krijg dan een blok op mijn maag, het gevoel dat mijn keel dichtgeknepen wordt, misselijkheid en buikpijn. Dan moeten we ook direct weg, anders gaat het niet goed. Dan heb ik echt geen leuke dagen meer.

'Ik krijg dan het gevoel dat mijn keel dichtgeknepen wordt' 

Toen mijn man mij vertelde dat hij dit jaar graag drie weken op vakantie wilde in plaats van de gebruikelijke tien dagen, moest ik eerst even drie keer slikken. Maar ik wilde het graag proberen. We zien wel waar het schip strandt, dacht ik. Ook omdat we met z’n drieën zijn; we zijn compleet en dat geeft me rust. Daarnaast zitten we niet aan de andere kant van de wereld. We breken de boel op, zetten de caravan achter de auto en zijn binnen zes uurtjes thuis. Daar hopen we natuurlijk niet op. Ik maak ons plekje hier zo comfortabel en gezellig mogelijk, op die manier mis ik thuis minder. 

'Zolang mijn zoontje blij is en ik hem zie stralen van geluk dan ben ik ook gelukkig'

Voor de komende drie weken staan er leuke uitjes op de planning en ik vind ik het ook leuk om mensen te ontmoeten en de omgeving te bekijken. Daarnaast zie ik hoe mijn zoontje straalt en hoe hij aan het genieten is hier op de camping. Je kind is natuurlijk het allerbelangrijkste wat je bezit en zolang mijn zoontje blij is en ik hem zie stralen van geluk dan ben ik ook gelukkig.”  

Lees ook: Zo voorkom je vakantiestress!