Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
30 oktober 2019 in Geloof

Doe jij je masker af op dat feest van genade?

Een feest van genade, is de titel van een nieuw Opwekkingslied. Maar hoe genadig zijn we eigenlijk naar elkaar?, vraagt Maria van Beelen zich af.

Een feest van genade, zongen we in de kerk. Ik deed hard mee, dat moest ook wel, want ik stond op het podium. Te kijken naar al die mensen die uitbundig meededen, de een wat meer dan de ander. Ik hoor over het algemeen bij de wat minder uitbundige aanbidders, dan weet je dat alvast. Mijn armen krijg ik maar lastig omhoog.

'Zal ik in de kerk genade vinden als ik een fout maak?'

Het wordt het jaar van genade, werd er gezegd. Daar dacht ik later over na. Zal ik hier genade vinden als ik een fout maak? Wat, als ik nou eens plat op mijn bek ga? Zal ik oordeel ontvangen of begrip? Of allebei? Genade en waarheid, zoals we dat noemen?

Ik ben niet genadig voor mezelf. Ik hou niet van fouten maken. Uit angst de verkeerde jongen te treffen, stelde ik het uit naar een leeftijd waarop het nogal gênant is om te zeggen dat je je eerste vriendje kreeg. Die hang naar christelijke perfectie heeft ertoe geleid dat ik mezelf in een keurslijf dwong. Eentje dat steeds meer begon te knellen en alle eigenheid van me afnam. Het idee dat je in je leven ook verkeerde afslagen kunt nemen en daarbij God en de kerk teleur zult stellen, verstikte me en liet me – en laat me nog steeds – vaak in een bevroren toestand op een kruispunt staan. Zoveel keuzes, maar wat is de juiste? 

Brok hout

Zelfs tussen goed en beter luisterde het nauw. Want als God nou het beste wil en je kiest per ongeluk voor het goede? Welke baan kies je, wat voor opdrachten neem je aan, op welke school doe je je kinderen, hoe ga je je in de kerk inzetten? Goed, en dan hebben we het over neutrale, zo niet goede zaken, maar wat als je nou ronduit verkeerd kiest? Als je iets doet waarvan je weet dat het niet goed is? Iets waar je later geheid spijt van krijgt? Als je huwelijk uit elkaar barst? Als je er niet in slaagt met bepaalde gewoontes te breken? Zal ik genade vinden als ik struikel?

Hmm… zolang er in de kerk nog steeds mensen zijn die me van top tot teen opnemen en me beoordelen op wat ik draag en hoe mijn haar zit, twijfel ik daar eerlijk gezegd aan. Als het uiterlijk al zo belangrijk voor iemand is, hoe zal hij of zij dan denken over mijn innerlijke gesteldheid?

'Hoe snel ben ik erbij om met mijn hand naar die splinter in dat oog te reiken?'

En hoe genadig ben ik zelf? Houd ik mensen lang verantwoordelijk voor hun gedrag en hun fouten? Hoe snel ben ik erbij om met mijn hand naar die splinter in dat oog te reiken, zonder te beseffen dat er een flink brok hout in mijn eigen oog verstopt zit? Hoe snel ben ik in het oordelen en waar vind ik in vredesnaam die wachter die zal maken dat er geen veroordelende woorden van mijn lippen komen? 

Het jaar van genade… Hm… ik ben er blij mee, bang voor. Maar vooral ben ik nieuwsgierig naar wat er gebeurt als we op dat feest van genade onze maskers afzetten. Daarbij kijkend naar de Gastheer, die wél vol liefde en genade is, al schieten wij daar vaak in tekort. Ik moet denken aan dit oude nummer van DC Talk (waar ik mijn vriendjesloze puberteit mee heb doorgebracht)

What if I stumble, what if I fall
Will the love continue when my walk becomes a crawl?
I hear You whispering my name, You say
“My love for You will never change”