Eva Logo
pleegzorg
16 november 2019 in Vriendinnen

Carin stopte na een heftige tijd met pleegzorg

“Toen wij de mail kregen van Eva over het vriendinnenmoment, dacht ik meteen aan Carin. Maar ik vond dat wel heel spannend, want we houden niet van op het podium staan. Totdat ik een appje van vriendin Janneke kreeg: zij dacht ook meteen aan Carin. Dat was voor mij een bevestiging dat we moesten schrijven. Carin heeft namelijk een heftige tijd gehad door pleegzorg en we willen haar een hart onder de riem steken.”

“Carin is moeder van drie kinderen en het jongste zoontje van Carin en haar man was jarig. Het was april en er kwam veel visite. Dat was het moment dat ze ineens werden gebeld door pleegzorg: of ze een tweeling van twee jaar konden opvangen, het bleek een crisissituatie. Je mag een tweeling niet uit elkaar halen, was de gedachte meteen. Ze hebben ja gezegd en alle verjaardagsvisite werd ingeschakeld om alles klaar te maken voor de komst van de meisjes. Om zes uur ’s avonds waren er ineens twee kleine meisjes in huis.”

Impact

“Het had een enorme impact op het gezin. De jongste had het er het moeilijkst mee, want die moest ineens mama’s aandacht delen. Van begin af aan werd duidelijk dat Carin haar handen meer dan vol had aan de meisjes. Ze stopte een aantal weken met werken, want dat was afgesproken vanuit pleegzorg. Het is ontzettend belangrijk dat een baby genoeg liefde en aandacht krijgt. Maar het was duidelijk dat deze meisjes dat niet hadden gehad en dat maakte het heel zwaar. Dan hoop je dat het straks beter gaat, als je er genoeg liefde en aandacht instopt.”

‘Om zes uur ’s avonds waren er ineens twee kleine meisjes in huis’

“Ik vond het onwijs moeilijk om Carin zo te zien worstelen. We waren ervan overtuigd dat God de pleegzorg op hun pad had gebracht. Maar ik vond het moeilijk om te zien hoeveel offers zij en haar man moesten brengen. Wij hebben als gezin zelfs even gedacht om een van de meisjes in huis te nemen, want ik woon maar twee huizen verderop.”

Pleegzorg

“Ik heb Carin jaren geleden leren kennen door ons werk op een kinderopvang. Zo zijn we vriendinnen geworden. Mijn vriendinnen Janneke en Jeannette gingen al vaker naar Eva’s Vriendinnenweekend en vervolgens gingen Carin en ik ook mee. Uiteindelijk sloot ook mijn vriendin Ellen aan en Carins vriendin Annemarie. We zijn nu voor de tweede keer met z’n zessen op Eva’s Vriendinnenweekend.”

‘We waren ervan overtuigd dat God de pleegzorg op hun pad had gebracht’

“Carin en ik houden gewoon van kinderen. We vinden het mooi om hen liefde te geven. Op een moment vroegen we ons af wat onze bestemming in het leven was. Carin kwam altijd terug op kinderen. Zo rond Oud & Nieuw afgelopen jaar vertelde ze mij dat in ieder tijdschrift, tv-programma en andere dingen pleegzorg naar voren kwam. Ze kreeg echt het idee God haar hiernaartoe leidde. Als gezin waren ze net verhuisd naar een groter huis en na overleg vonden Carin en haar man dit het juiste moment om pleegzorg te gaan doen. Ze volgden een cursus en daarna moesten ze wachten, heel spannend. Toen kwam dat telefoontje op die verjaardag.”

Samen huilen

“Voor mij was het lastig om Carin praktisch te helpen. Mijn huis is niet op peuters ingericht, ik heb twee puberjongens. Daar voelde ik mij weleens schuldig over. Ik richtte mij daarom meer op Carin zelf. Een luisterend oor zijn, bemoediging geven, of even appen hoe het gaat. Als ze dan zei dat het niet meer ging, liep ik naar haar huis om samen te huilen. Even een knuffel geven.”

‘Ik vond het moeilijk om te zien hoeveel offers ze moesten brengen’

“Gelukkig konden anderen wel praktische hulp bieden: Annemarie, Carins andere vriendin, heeft zelf ook nog kleine kinderen, dus die nam weleens een van de twee meisjes mee naar huis. Haar ouders deden dat ook weleens, of haar schoonzussen. Soms namen zij juist ook de eigen kinderen van Carin mee om iets leuks te doen, want Carin zelf werd helemaal opgeslokt door de meisjes.”

Vakantie

“Carin vond het lastig om hulp te vragen. Maar in de zomervakantie zouden haar schoonouders twee weken op de meisjes passen, in hun eigen huis. Het was echt een zware periode voor Carin en ze bleef maar zeggen: ‘We zijn aan vakantie toe’. En: ‘Na de vakantie maken we een frisse start met nieuwe energie’. Maar dat bleek niet zo te zijn. Het was net zo zwaar als daarvoor. Om dan het besluit te nemen dat je het niet meer aankunt, is heel moeilijk.”

“Toen kwam de moeilijkste tijd: de beslissing is genomen, maar de meisjes waren er nog. Er moest namelijk eerst een oplossing en nieuwe plek voor hen gevonden worden. Het duurt dan nog best een tijd voordat er een nieuwe opvang* is.”

Vriendinnenmoment

“In de brief die we voor Carin hebben geschreven, willen we Carin meegeven dat het juist een heel moedig besluit is om je grenzen aan te geven. Dat ze dit niet ziet als falen, want het is heel goed dat ze hebben gezegd dat het niet meer gaat. Dat doe je niet zomaar. Alle energie, liefde en aandacht die ze in die meiden heeft gestopt gaat er nooit meer uit. Ik hoop ook dat God haar dat laat zien.”

“Carin betekent heel veel voor ons. Ze is een ontzettend lieve vrouw, ze staat altijd voor je klaar, hoe druk ze ook is. Als ik zelf in deze periode hulp nodig had gehad, had ik zo bij haar kunnen aankloppen, ondanks haar eigen situatie. Ik hoop dat we naderhand kunnen terugkijken op dit vriendinnenmoment en kunnen zeggen: ‘wow, wat is dit mooi geweest’.”

* Inmiddels is er een liefdevolle plek voor de meisjes gevonden in een gezinshuis met extra begeleiding. Carin en haar man blijven betrokken bij hun leven als gastgezin voor weekendopvang.

Lees ook: Lia hielp Herolina door de moeilijke tijd na haar scheiding heen