Eva Logo
17 november 2019 in Vriendinnen

Elly en Laura hebben een bijzondere vriendschap

In Frankrijk begon hun vriendschap. Toen er op een paar meter afstand van hun tent een nieuw gezin neerstreek, had Elly nog geen idee hoe hecht de band met Laura zou worden. Beide vriendinnen ontmoetten elkaar, vlak voordat ze allebei een moeilijke periode ingingen.

“Onze ontmoeting moet wel door God geleid zijn, want we hebben elkaar gevonden net voordat we in een moeilijke periode terecht kwamen. We hadden allebei al langere tijd gebeden om een goede vriendin, waar we over het geloof mee konden praten. Die gebeden zijn verhoord – op een moment dat we het echt nodig hadden.

We ontmoetten elkaar op de camping in Frankrijk. Laura, Niels en hun zoontje Bram kwamen tegenover ons staan. Terwijl zijn ouders ’s avonds stonden af te wassen, begon Bram te huilen. Op een gegeven moment kon ik het niet meer aanhoren en ging ik naar ze toe om er wat van te zeggen.” Ze grinnikt. “Later zei Laura dat ze daar niet zo van gediend was. Maar dat was het begin van wat een mooie vriendschap zou worden. Daarna gingen we bij elkaar koffiedrinken, spelletjes doen en speelden onze kinderen samen. En zo groeide het.”

Een moeilijke periode

“Toen brak voor Laura een moeilijke periode aan. Hun zoontje werd ziek en ze hadden net hun huis verkocht, waardoor ze bij haar ouders woonden. Ze snakten naar rust. Daarom nodigden we hen uit om een weekend bij ons door te brengen. Ik weet nog hoe bijzonder ik het vond dat het zó goed klikte. We konden zulke goede gesprekken hebben, terwijl we elkaar nog maar een paar keer hadden gezien.

'Het klikte zó goed, terwijl we elkaar nog maar een paar keer hadden gezien'

Rond die tijd kwam ik in een burn-out terecht. Ik was al een hele tijd moe. En op een gegeven moment liep het zo hoog op dat ik huilend in de auto naar m’n werk zat. Eenmaal op m’n werk brak ik. Ik begon te hyperventileren en kreeg een paniekaanval. De huisarts vertelde me dat ik een burn-out had.”

God zorgt voor de puzzelstukjes

“Toen we anderhalf jaar later samen naar de Studie-tweedaagse met Michelle van Dusseldorp gingen – en ik ondertussen gesprekken had bij de psycholoog – was het alsof alle puzzelstukjes op hun plek vielen. En later zei Ron van der Spoel tijdens de Kloosterretraite: “Als je verliefd bent, doe je gekke dingen.” Dat hebben wij allebei gedaan: ik heb me laten dopen en Laura heeft haar baan in de zorg opgezegd om te mimakkeren (Mimakkers zijn veelal werkzaam in de zorgsector. Het zijn professionals die openstaan voor een belevingsgerichte vorm van contact maken, red). Ik kan soms bijna niet geloven hoe God Zijn plan voor ons volbrengt. Tijdens de Studie-tweedaagse en de Kloosterretraite merkte ik dat God door Laura heen werkt. Hij is er echt in onze vriendschap.”

Zomer- en winterbomen

“Michelle van Dusseldorp sprak tijdens de Studie-tweedaagse over de seizoenen van je leven en over de vraag in welk seizoen jij zit. Ze legde uit dat je iemand moet zoeken die niet in ‘jouw’ periode zit. In de periode dat ik in de winter zat en het moeilijk had, had ik een lenteboom of zomerboom nodig. En dat was Laura. Zij was en is echt mijn zomerboom. Ik kan met haar lachen en giebelen als een puber. Ze haalt de vrolijkheid naar boven. Als je je zo zwaarmoedig voelt, heb je iemand nodig die je kan laten zien dat het leven mooi is. God heeft Laura gebruikt om mij uit de winter te halen.

'Ik kan met haar lachen en giebelen als een puber'

En ik ben ook haar zomerboom. Het viel Laura zwaar dat ze naast haar werk in de thuiszorg ook nog het mimakkeren had als werk. Ze wilde zich eigenlijk volledig op het mimakkeren storten, maar durfde die stap niet goed te maken. Toen zei ik tegen haar: ‘Je hebt maar één werkgever en dat is God. Dus soms moet je gewoon een stap durven nemen en dan zorgt Hij er wel voor dat je genoeg werk krijgt.’ Dat heeft ze uiteindelijk ook gedaan. En ze is drukker dan ooit.

Maar toen ze onverwachts - en op wonderlijke wijze - zwanger raakte, maakte ze zich toch zorgen. Ze had net haar vaste baan opgezegd. Hoe zou dat gaan? Ik vertelde haar dat ze niet bang hoefde te zijn. ‘Dit is zo’n wonder’, zei ik, ‘dan wordt er voor de rest ook wel voor jullie gezorgd. Daar geloof ik heilig in.’ Zo zijn we elkaars zomerboom.”

Thuiskomen

“We zien elkaar niet heel vaak omdat we ver weg van elkaar wonen, maar we appen en bellen heel wat af. En altijd als we elkaar zien voelt het weer veilig en vertrouwd. De eerste keer dat we bij elkaar over de vloer kwamen, voelden we ons zo thuis. Ik trek daar zo de kasten open en zij hier. Het voelt alsof we elkaar al jaren kennen. We komen thuis bij elkaar in het geloof, maar ook in al het andere. En dat is zo bijzonder in deze wereld.”

In een eerder interview met Eva vertelt Elly uitgebreid over haar burn-out - en hoe dankbaar ze is dat God het ten goede heeft gekeerd.