Eva Logo
Eenzaam
11 november 2019 in Depressie

Klaske voelde zich eenzaam

Klaske (45) kwam haar bed niet meer uit. Na het onverwachtse overlijden van haar partner Richard, hoefde het van haar allemaal niet meer. Ze voelde zich eenzaam en sliep soms bijna de hele dag. Toen besloot ze zich op te geven voor het nieuwe EO-programma Proef Eenzaamheid. “Ik dacht, ik kom er toch nooit tussen.”

“Ik zag het oproepje dat ze deelnemers zochten voor Proef Eenzaamheid. Ik besloot te reageren, maar verwachtte er niets van. Tot ik ineens een reactie kreeg of ik mee wilde doen. Ik moest wel even goed nadenken. Wilde ik dit wel? En vervolgens heb ik toch besloten het te doen.”

“Het was ontzettend spannend. Bert van Leeuwen zou met mij op pad gaan en ik ging mijn verhaal vertellen. Ik moest bedenken wat ik leuk zou vinden om te gaan doen, maar eigenlijk wilde ik niks. Ik wilde gewoon op bed blijven liggen. Dat is dan even schakelen.”

Laat maar

Toen mijn vorige vriend en ik uit elkaar gingen, raakte ik veel vrienden kwijt. Daarna ontmoette ik Richard. Met hem was ik eindelijk gelukkig, we hoorden bij elkaar. Ik dacht, ik heb mijn portie wel gehad. Tot Richard plotseling overleed aan een hartstilstand. Ze hebben hem nog geprobeerd te reanimeren en dat leek te werken. Maar in het ziekenhuis werd hij niet meer wakker. Daar is hij uiteindelijk overleden.

Datzelfde jaar was mijn vader ook al vrij plotseling overleden. Mijn moeder was aan het revalideren van een herseninfarct. Ik dacht: laat de buitenwereld maar even zitten.”

“Op de begrafenisdienst van Richard waren ontzettend veel mensen, maar voornamelijk van ‘zijn kant’. Ik begon mij eenzaam te voelen. Als de sleur in het leven terugkomt, zijn ze er niet meer, was mijn gedachte. Dus ik heb me bewust heel snel teruggetrokken en dacht: laat mij maar, ik doe dit zelf wel.”

Confrontatie

“Het meest confronterende moment tijdens het meedoen aan Proef Eenzaamheid was de realisatie dat ik het zover heb laten komen. Ik ben helemaal niet zo’n persoon. Ik heb wel depressieve periodes gehad, maar ik was kennelijk niet mans genoeg om op te pikken dat het echt niet goed met mij ging. Ik hield de gordijnen dicht. Vroeger gooide ik de gordijnen open en zette ik de radio lekker aan. Nu bleef de radio uit. Ik kon mezelf er niet toe zetten om uit bed te komen. Uiteindelijk lag ik zo’n zestien uur per dag onder de wol, ik sliep het grootste gedeelte van de dag. Het hoefde van mij allemaal niet meer, ik dacht: het is niet erg als ik er morgen niet meer ben.”

‘Het enige belangrijke waren mijn katten’

“Het enige belangrijke waren mijn katten. Zij hielden mij uit bed en voor hen deed ik boodschappen. Ik kon me nergens op concentreren, ik was helemaal leeg. Ook als ik dan nog op een verjaardag kwam, voelde ik mij alleen. Je eenzaam voelen bestaat in veel vormen. Dan zat ik daar op zo’n verjaardag, als een zoutzak. Ik had het gevoel dat ik niets kon toevoegen aan het gesprek. Ik maakte toch niets mee. Ik voelde mij overbodig, en een zeurpiet.”

Boksles

“Op een gegeven moment moet je zelf het gevoel hebben: hier moet iets gebeuren. Iedereen kan wel van alles tegen je roepen, maar als je je problemen zelf niet wil oplossen, kunnen ze net zo goed tegen een boom praten. Het programma heeft mij hierin veel gebracht. Ik hoorde dat ik mijn negatieve gevoelens ook mocht hebben. Dat vond ik een openbaring. Ik voelde mij daar vaak schuldig over, een aansteller. Ik hoorde van iemand die meewerkte aan het programma: ‘Je bent een leuke vrouw en je bent het waard.’ Dat betekende zoveel voor mij.”

‘Dan zat ik daar op een verjaardag, als een zoutzak’

“Met het opnemen van het programma hebben we echt leuke dingen gedaan. Ik ging samen met Bert van Leeuwen een drankje doen. En ik heb boksles gehad. Dat heb ik nu ook weer opgepakt. Het gaat met vallen en opstaan.”

Gordijnen open

“Mijn dag is nu echt anders dan bijvoorbeeld een jaar geleden. Ik had last van herbelevingen van moeilijke dingen die ik vroeger heb meegemaakt, dus ik ben met EMDR-therapie gestart. Dat helpt voor mij heel goed. Nu probeer ik verder te gaan, een ritme te brengen in mijn leven. Eerst lukte dat niet goed, dan werd ik boos op mezelf. Maar nu kom ik uit bed, doe de gordijnen open en zet de radio weer aan. Ik bedenk elke dag iets wat ik ga doen en dat gaat steeds beter. Ik ben door de bedrijfsarts hersteld verklaard en ik mag weer beginnen met re-integreren. Soms moet ik wel even op de rem trappen, ik moet rustig aan beginnen. Maar ik word er blij van.”

Sociaal, maar eenzaam

“Ik vertelde voorheen niemand over mijn eenzame gevoelens. Ik voelde me bezwaard. Ik denk dat dit geldt voor veel mensen die eenzaam zijn. Je hebt daarom iemand nodig die voor je deur staat en zegt: ‘Kom, we gaan een kopje koffiedrinken.’”

“Ik wist eerst niet dat Sanne, een vrouw met een druk sociaal leven die door de redactie was benaderd, ondertussen een week uit mijn leven zou leiden. Ook onze ontmoeting achteraf was voor ons allebei een verrassing. Maar er was een goede klik en we hebben veel meer gemeenschappelijk dan we dachten. Inmiddels zijn wij vriendinnen. We houden allebei van muziek en gaan regelmatig samen naar concerten, dat is ons dingetje geworden. Ik leer van Sanne om van het leven te genieten. Zij leert van mij weer om wat meer rust te nemen.”

‘Hoe sociaal je ook lijkt, je kan nog steeds heel eenzaam zijn’

“Nu mijn tijd met Proef Eenzaamheid erop zit, hoop ik dat ik straks lekker aan het werk kan gaan. Ik hoop dat ik weer een beetje regelmaat in de dag krijg. Dat ik weer met mezelf door een deur kan en niet afhankelijk ben van een ander. Het is nu aan mezelf.”

 

Proef Eenzaamheid is elke woensdag te zien vanaf 23 oktober, 22.20 uur, NPO 1. De aflevering van Klaske is te zien op woensdag 13 november.

Verder lezen: Valentina is eenzaam: ‘Ik moet me helemaal zelf redden’

Afbeelding: EO