Eva Logo
Alleen
13 november 2019 in Hoofd & hart

Sanne was een week alleen voor het EO-experiment Proef Eenzaamheid

Sanne stapte voor het EO-programma Proef Eenzaamheid een week in het leven van iemand die eenzaam is. In haar eigen leven is Sanne nooit alleen. “Ik kende het fenomeen vervelen niet.” Maar nu zat ze een week alleen. “Niemand wist dat ik in dat huis zat, behalve mijn familie.”

Sanne: “Ik voelde me wel echt alleen. Normaal als ik thuis ben, krijg ik vaak een knuffel en een kus van mijn man en kinderen. Nu had ik dat niet, dat miste ik wel heel erg. En hoe vaak je op de klok kijkt als je de hele dag alleen zit… Het verveelde me wel. Ik heb treinen geteld. Was het een sneltrein of een stoptrein? En hoe vaak kwam de trein langs? Ik zat twee hoog en beneden liep een buurvrouw langs. Ze voelde dat ik keek en zwaaide. Dat vond ik zo bijzonder. Er was iemand die wist dat ik er was.”

Nooit alleen

Sanne is moeder van vier kinderen en eigenaresse van een eigen bedrijf in kookworkshops. “Ik vlieg van hot naar her. Alles en iedereen trekt aan mij, ik heb een druk leven. Soms iets te druk misschien. Ik ben altijd onder de mensen en verveel mij nooit.”

‘Kan ik terugkomen in de rust?’

“Ik meldde mij aan voor Proef Eenzaamheid omdat ik zo’n druk leven heb. Altijd laat ik mij leiden door mijn telefoon. ’s Ochtends is het mijn wekker, overdag is het mijn agenda. Daarom vroeg ik me af: ‘Kan ik nog zonder?’ Dat was voor mij de eerste grote uitdaging. En ik wilde ontdekken: ‘Kan ik terugkomen in de rust?’”

Overzichtelijk

“Aan het begin vond ik het experiment vooral overzichtelijk en rustig. Van mezelf mocht ik niet te veel tv-kijken. Dus ik was veel aan het nadenken. Op zo’n moment doe je ineens heel andere creatieve dingen, ik heb bijvoorbeeld zelf dobbelstenen gemaakt. Naast de treinen heb ik ook fietsen geteld. De klok tikte maar door. Toen heb ik me voorgenomen dat ik die rust vaker moet opzoeken, die deed me namelijk goed. Ik begon weer dingen op een rijtje te zetten.

‘Ik heb zelf dobbelstenen gemaakt’

Ik leefde dan maar een week alleen, maar het programma is ook voor jezelf heel confronterend. Van een heel druk leven kwam ik in helemaal niets. Nu had ik niemand om mijn gedachten mee te delen, terwijl ik gewend ben dat er altijd wel iemand naar me luistert. Ik was alleen. Daarom maalde maar door, het ging alle kanten op. Aan het eind van de week vond ik het best zwaar. Alleen eten voor de tv, geen lijfelijk contact. En geen knuffels van mijn man en kinderen, dat vond ik echt het moeilijkste. Toen Bert na die week binnenstapte, wilde ik eerst heel graag een knuffel van hem.

Confronterend

“Eerst wist ik niet dat ik het leven van een ander leidde. Toen mij verteld werd dat ik het leven van Klaske leidde, werd er een heleboel duidelijk. Maar de schok was ook best groot. Dat iemand echt zo’n leven leidt, was voor mij heel confronterend. Klaske en ik hebben erg veel raakvlakken. We komen allebei uit Leeuwarden en we hadden elkaar misschien eens zien lopen. Onze levens stonden zo dichtbij elkaar, maar waren zo anders. Die eenzaamheid kan dus iedereen overkomen, dat was wel confronterend.”

‘Die eenzaamheid kan iedereen overkomen’

“In Proef Eenzaamheid wordt dan ook van alle kanten belicht dat iedereen zich ineens alleen kan voelen. Het kunnen ook jongeren zijn, of gescheiden moeders. Dat vind ik heel heftig. Het is heel normaal dat je je in je verdriet even terugtrekt. Er gebeuren dingen in je leven en dan kijk je om je heen en plotseling ben je alleen. Dat vind ik heel verdrietig. Bert zei heel mooi: ‘We moeten vaker om elkaar denken.’ Daar ben ik me nu wel bewust van.”

Vriendinnen

“Na de opnames mochten Klaske en ik elkaar ontmoeten. Er was een klik tussen ons en we wisselden direct nummers uit. Vervolgens zijn we gaan appen. We kwamen erachter dat we allebei erg van concerten houden. Dus we gaan regelmatig samen naar een concert, dat is erg leuk.”

‘Klaske en ik gaan regelmatig samen naar een concert’

“Ik heb geleerd hoe kostbaar tijd eigenlijk is. En dat je niet moet vergeten te genieten van het moment. Je weet niet of je het morgen nog hebt. Het verdriet dat Klaske met zich meedraagt, dat is verschrikkelijk. Dat kan ik mij niet voorstellen, ik heb alles nog. Ik vind onze vriendschap en onze ontmoeting heel bijzonder. Ik wil ook wat meer rust zoeken. Bijvoorbeeld wat vaker met de hond naar buiten. Gewoon minder door die drukte en mijn telefoon geleid worden.”

 

De aflevering van Klaske en Sanne is te zien op woensdag 13 november, 22.20 uur, NPO 1.

Lees verder: Van vijanden naar hechte vriendschap door één gebed