Eva Logo
Verhuisd
30 november 2019 in Uit & thuis

Van New York naar Nederland en weer terug: Gerda (32) is achttien keer verhuisd

“Toen ik op mijn vijfde in de VS kwam, kon ik vrij makkelijk aarden. Maar hoe ouder ik werd en hoe vaker ik verhuisde, hoe moeilijker dat werd. Inmiddels woon ik al 4,5 jaar op dezelfde plek. Dit voelt heel burgerlijk. Zo lang heb ik nog nooit ergens gewoond.” Gerda vertelt hoe het was om steeds weer te verhuizen.

“Als kleuter verhuisde ik met mijn ouders, broer en zus in mijn kerstvakantie naar de VS. Het schoolsysteem is daar heel anders. Aangezien Nederlands geen gebruikelijke taal is in de VS, was er ook niemand daar die Nederlands sprak en kon vertalen. Daarom had ik een speciale juf die mij aan de hand van een prentenboek Engelse woordjes leerde. Eén keer kwam ik, samen met mijn moeder, een andere juf tegen in de supermarkt. Ik begon heel hard te huilen toen ik haar zag: die juf bracht me steeds naar de wc in plaats van de poppenhoek, omdat ze me niet begreep.”

New York

“Ik moet echt even terugrekenen als ik bedenk waar en wanneer ik allemaal verhuisd ben. Als ik echt alles meetel, ben ik misschien zelfs wel twintig keer verhuisd. De eerste keer gingen mijn ouders, mijn broer, zus en ik naar Veenendaal. Daar hebben we vrij lang gewoond. Vervolgens zijn we op mijn vijfde naar New York vertrokken voor mijn vaders werk.”

‘De juf bracht me naar de wc in plaats van de poppenhoek, want ze begreep me niet’

“We woonden in een dorp vlak buiten New York, boven op een berg. In de winter kwam de schoolbus de berg niet op en dan kregen we sneeuwvrij. Mijn vader ging elke dag met de trein naar New York. Het was heel pittoresk. Maar daar hebben we nog geen twee jaar gewoond. Op het laatst woonden we bijna drie jaar in Houston. Vanaf daar gingen we weer naar Nederland. Mijn zus vertrok een halfjaar eerder om op tijd in te kunnen stromen voor haar eindexamens, wij zijn haar halverwege het schooljaar, op mijn elfde, achterna gereisd.”

Gepest

“Omdat ik de rest van mijn kindertijd in de VS had gespendeerd, sprak ik inmiddels geen woord Nederlands meer, ik sprak Engels. Ik stroomde, weer in Nederland, in bij groep 7 op een basisschool. Ik kon de taal wel verstaan, maar niet goed spreken: ik kon nog niet eens om een potlood vragen. Kinderen lachten mij dan weleens uit. Eerst vonden ze mij nog wel heel interessant, omdat ik uit de VS kwam. Maar het was ook mijn enige referentiekader, dus op een gegeven moment waren ze al mijn Amerika-verhalen ook wel zat.”

‘Voor mij was het pesten een bevestiging dat ik er niet bij hoorde’

“Door de verhuizingen moest ik vaak opnieuw beginnen en was ik dus veel alleen. Daardoor had ik een rijke fantasie en kon ik mezelf goed vermaken. Dat is natuurlijk niet stoer. In groep acht werd ik daarom ontzettend gepest. Een keer stond ik op het schoolplein en de hele klas stond om mij heen, dingen naar mij te schreeuwen. Voor mij was het een bevestiging dat ik er niet bij hoorde.”

Na een aantal keren binnen Nederland verhuisd te zijn, zijn wij ook nog even teruggekeerd naar Houston voor een jaar. Door veel onrust op mijn vaders werk en binnen ons gezin, kwamen we weer terug. In die periodes dat we in Nederland woonden, hadden mijn broer en ik erg veel aan elkaar. We trokken ook in de VS al veel met elkaar op, want we waren regelmatig op elkaar aangewezen. Tijdens roadtrips met het gezin, na schooltijd… In Nederland hadden we ook dezelfde vriendengroep. Dat was fijn, daardoor konden we ook beter aarden. Ik denk dat mijn moeder het ook weleens moeilijk had in de VS, zo ver weg van vrienden en familie. Als kind heb je dat niet zo door. Maar gelukkig hadden we veel aan de kerken waar we ons aansloten, ze zijn daar erg goed in het bouwen van community’s.”

Amerikaans of Nederlands?

“Op mijn achttiende ging ik uit huis. Maar bij mij kriebelde het nog steeds. Daarom ben ik voor mijn studie een halfjaar teruggegaan naar de VS. Ik zat op een grote christelijke universiteit, maar het was geen match. Ik vond het niet erg om weer terug te gaan.”

‘Als je opgroeit verschillende culturen, raak je een stukje van je roots kwijt’

“Ik kreeg regelmatig de vraag welk land ik leuker vind: de VS of Nederland, maar ik kon niet echt kiezen. Als je opgroeit in verschillende culturen, raak je ook een stukje van je roots en identiteit kwijt. Toen ik voor het eerst in de VS kwam, kon ik heel makkelijk aarden, maar met elke verhuizing werd dat moeilijker. Ik was in Amerika opgegroeid, maar ik besefte wel dat mijn leven hier in Nederland was.”

Kriebels: nog meer verhuisd

“Terug in Nederland woonde ik nog een tijdje in Utrecht. Vervolgens leerde ik mijn huidige man kennen en verhuisde ik met hem naar Rotterdam. Ik ga om met mijn onrust door vaak te willen verhuizen en de verandering op te zoeken. We woonden er dan ook nog maar twee jaar toen het weer begon te kriebelen. We hadden inmiddels een kind van een halfjaar oud. Toen zijn we naar Berkel verhuisd, daar wonen we nu bijna vijf jaar”  

‘Ik zou dit huis zo kunnen verkopen en naar iets anders vertrekken’  

“Het vele verhuizen heeft me zeker ook positieve dingen gebracht: ik studeerde culturele antropologie en gebruik nu mijn kennis in een internationale werkomgeving. Nog steeds ken ik wel veel onrust: ik verander de inrichting van onze woonkamer regelmatig. En ik heb echt een Funda-verslaving: ik zou dit huis zo kunnen verkopen en naar iets anders vertrekken. Maar mijn man weet dat dat steeds wel weer overwaait. We willen onze kinderen ook een stabiele basis geven. Jarenlang zei ik dat ik geen thuis had, maar inmiddels weet ik het. Daar waar mijn man en kinderen zijn, ben ik thuis.”

Lees verder: Koekeloer jij ook veel op Funda? Dit is waarom we dat doen