Eva Logo
zelfmoord
7 januari 2020 in Lijf & leven

'God hield mij tegen toen ik zelfmoord wilde plegen’

Natasja Vermoten (34) zwierf op straat, gebruikte drugs en deed aan zelfbeschadiging. Toen zij op een dieptepunt belandde en zelfmoord wilde plegen, vroeg zij aan God om haar te bewijzen dat Hij bestaat.

“Toen ik zes jaar was overleed mijn moeder en bleef mijn vader achter met twee puberende stiefzonen en een zesjarig meisje. Omdat mijn vader voor zijn werk lange dagen van huis was, kleedde ik mezelf aan, maakte ik mijn eigen ontbijt klaar en ging ik zelfstandig naar school. Na schooltijd kwam ik thuis in een leeg huis. Doordat mijn broers vaak weg waren leerde ik al snel hoe de frituurpan werkte en maakte ik mijn eigen avondeten klaar. 

Mijn vader begon te veel te drinken en vertrok elke avond naar een café. Doordat ik kwetsbaar was, kreeg een goede familievriend de mogelijkheid om mij onopgemerkt te misbruiken.”

‘Door mijn uithuisplaatsing kwam er een einde aan het misbruik’

“Na een anonieme melding van verwaarlozing, greep jeugdzorg in en werd ik in een pleeggezin geplaatst. Door mijn uithuisplaatsing kwam er gelukkig ook meteen een einde aan het misbruik.  Na zeven maanden kondigden mijn pleegouders een scheiding aan en moest ik weer terug naar huis. Mijn leven verviel, helaas op alle gebieden, weer snel in het oude patroon.

Doordat ik mijn moeder zo miste, weinig aandacht van mijn vader kreeg en werd misbruikt, veranderde ik in een onuitstaanbaar kind. Ik manipuleerde mensen, stal uit winkels en loog alles bij elkaar. Ik werd zo onhandelbaar dat er werd besloten om mij in een gezinshuis te plaatsen. Samen met acht andere jongeren woonde ik bij een echtpaar met twee kinderen en kreeg eindelijk structuur in mijn leven. Met duidelijke regels en streng bewaakte grenzen functioneerde ik veel beter. Toch miste ik individuele aandacht en snakte ik naar liefde.” 

Depressief

“Op mijn dertiende begon ik mezelf te beschadigen. Diep van binnen had ik veel verdriet, maar als ik mezelf sneed of brandde kon ik mij richten op mijn lichamelijke pijn. 

Toen ik zestien was werd het gezinshuis wegbezuinigd en viel mijn stabiele basis weg. Ik werd depressief, begon drugs te gebruiken en kwam op straat terecht. Bedwelmd door de overweldigende vrijheid die ik opeens had, ging ik helemaal los. Ik probeerde alle soorten drugs uit en zette overal piercings. Overdag zwierf ik met mijn ‘vrienden’ op straat en ’s nachts sliep ik in een daklozenopvang voor jongeren.” 

‘Mijn vriendin trof mij hevig bloedend aan’

“Toen de mogelijkheid zich voordeed om in een kamer te gaan wonen, kwamen de muren al gauw op mij af. Ik besloot samen met mijn vriendin op wereldreis te gaan. Achteraf erg naïef, maar met slechts dertig euro en een tentje vertrokken wij te voet richting Italië. Na tien dagen kwamen wij met hangende pootjes terug. Teleurgesteld in het leven zaten we gedesillusioneerd op een armoedig zolderkamertje te kniezen. Ik was zo klaar met mijn leven dat ik te ver ging met snijden. Toen mijn vriendin mij hevig bloedend aantrof, was voor haar de maat vol. Ze bracht mij naar een psychiatrisch ziekenhuis en verbrak al het contact.” 

“Tijdens mijn opname in een kliniek werd ik voor het eerst gezien en gehoord als persoon. Stap voor stap werd ik geholpen met mijn leven weer op de rit te krijgen. De hulpverleners zochten zelfs mee naar een woning. Na zeven maanden was ik sterk genoeg om zelfstandig verder te gaan. Ik ging op mezelf wonen en begon als vrijwilliger bij een kinderboerderij. Hier zat ik zo op mijn plek, dat ik uiteindelijk een leidinggevende functie kreeg.”

‘Mijn vriendin bleef maar doordrammen over Jezus’

“Een jaar nadat mijn vriendin het contact verbrak, belde zij mij opeens op. Ik dacht dat ze het spoor bijster was, want ze praatte alleen nog maar over Jezus. Hij zou haar van de drugs hebben afgeholpen en haar anorexia hebben genezen. Hoe fijn ik het ook vond dat zij weer contact met mij opnam, deze versie van mijn vriendin stond mij niet aan. Ik was haar gedram over Jezus zat en besloot de telefoon niet meer op te nemen. Ze begon mij ellenlange brieven over God te schrijven. Ongelezen kwamen deze brieven in een laatje van mijn kast terecht.

Omdat ik mij zo leeg voelde had ik mij ingelaten met occulte zaken zoals geesten oproepen en waarzeggerij. Tot zes keer toe werd voorspeld dat ik voor mijn 21everjaardag zou sterven. Tegen de tijd dat ik 21 zou worden was ik doodsbang.”

‘Met een scheermes in mijn handen, zat ik klaar om zelfmoord te plegen’

“Tijdens mijn werk ging ik door mijn rug en kwam ik met een hernia thuis te zitten. De regelmaat die zo belangrijk voor mij was, viel weg en ik voelde mij zo wanhopig dat ik zelfmoord wilde plegen. Toen ik met een scheermes op de grond zat en op het punt stond om mijn polsen door te snijden, dacht ik opeens aan de verhalen van mijn vriendin. Ik riep boos: God, als U echt bestaat, dan moet U mij nu helpen, want ik ben bijna 21 en ga binnenkort dood. Ik wil niet wachten tot de vloek uitkomt, dus als U geen antwoord geeft, maak ik nu zelf een einde aan mijn leven.

Ik was nog niet uitgesproken of ik kreeg een heldere ingeving. Ik strompelde naar de kast en pakte er een brief van mijn vriendin uit. Uit die brief viel een visitekaartje van een pastoor, met daarop de tekst: ‘Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal u rust geven’(Mattheüs 11:28)”

‘Ik werd geestelijk en lichamelijk genezen’

“Ik belde het nummer op dat kaartje en zei: Ik sta op het punt om zelfmoord te plegen, dus als God nog iets tegen mij te zeggen heeft hoor ik het graag. De pastoor antwoordde: ‘Ik wil dat je het volhoudt tot morgen, dan ga ik vannacht voor je bidden.’

De volgende dag kwam de pastoor langs en is met mij gaan bidden. Tijdens dat gebed gebeurde er zoveel; ik voelde mijn rugpijn verdwijnen, maar ik had ook het gevoel dat er iets zwaars uit mijn hart werd weggenomen. Na zijn gebed voelde ik mij compleet vernieuwd. De duisternis was verdwenen en het was licht geworden in mijn hart. Ik ervaarde de pure liefde van God en wist dat ik Zijn kind mocht zijn.

Blijven praten over Gods liefde

Ik werd net zo’n ‘irritant mens’ als mijn vriendin en gunde al mijn vrienden en kennissen deze liefde van God! Ook op mijn werk kon ik mijn mond niet meer houden. Dat werd mij niet door iedereen in dank afgenomen. Ik werd helaas ontslagen.

Mijn leven werd niet opeens makkelijker, maar ik kon samen met God, de problemen die op mijn pad kwamen wel beter aan. Door Zijn kracht ben ik staande gebleven en niet teruggevallen in mijn oude leven. God heeft mij zelfs genezen van de pijn uit mijn verleden. Met Zijn hulp mag ik tegenwoordig andere verslaafden en daklozen helpen.”

Boek 'Mama zei dat ik zou sterven'

Natasja Vermoten is schrijfster en heeft o.a een boek over haar jeugd geschreven. Tevens schrijft zij indrukwekkende blogs over haar werkzaamheden bij het Leger des Heils.

Lees ook:  De vader van Lisanne kiest voor zelfdoding als zij 22 jaar is. ‘Waren wij niet goed genoeg?’

Zelfdoding

Denk jij aan zelfdoding? Je kunt altijd gratis bellen met het nummer 0900-0113 voor een gesprek en aan hen je vragen stellen. Ook kun je via de website www.113.nl gratis en anoniem chatten met deskundige vrijwilligers.