Eva Logo
Thelma heeft een hersentumor
3 juni 2020 in Lijf & leven

Thelma heeft een hersentumor

“Zou het interview iets later kunnen? Op dat tijdstip geef ik mijn zoontje nog les.” Thelma Bos (40) uit Friesland is alleenstaande moeder van Joshua (10) en gehandicaptenbegeleider in opleiding. Aan het eind van de zomer van 2019 wordt haar leven even stilgezet: Thelma blijkt een goedaardige hersentumor te hebben.

Thelma: “Ik had al een erg lange tijd klachten en ik kreeg een MRI-scan. Daar zagen ze wat opmerkelijke dingen op, die ze beter moesten onderzoeken. De neuroloog vermoedde een hersentumor. Dit deelde ik met de gemeente waarin ik destijds zat. Tijdens een dienst klonk ’houd vol, houd vol, Hij laat niet los.’ Mensen om mij heen pakten mijn hand vast en met zo’n zes mensen stonden we hand in hand dit lied te zingen. Een vriendin uit de gemeente hield mij stevig vast en zei: ‘Hou vol, ook nu je dit te horen hebt gekregen’.”

 Christelijke opvang

“Toen ik wegging bij mijn ex, kwam ik bij een christelijke opvangplek terecht. De pastoraal werker op die plek bleek in dezelfde kerk als ik te hebben gezeten. Dat vond ik een hele bijzondere bevestiging. Ik vertelde de pastoraal werker over mijn tumor. Hij legde zijn hand op mijn hoofd en bad dat de tumor niet mocht groeien. Ik woonde maar zes weken in de opvang totdat ik een nieuwe woning vond. Ik bracht veel in gebed en zei: God, wilt u mij helpen? God brengt de juiste mensen op de juiste tijd op je pad. Het is een proces van uit handen durven geven en accepteren.”

‘We stonden dit nummer hand in hand te zingen’

“Ik haalde veel kracht uit het bijzondere moment met het lied, ook later. Ik heb dit nummer heel veel geluisterd en er bevestiging uitgehaald. God laat mij niet los! Ik haal nu heel veel vreugde uit mijn zoontje en het geloof. Ik weet dat God bij mij is en mij hierin steunt. In de opvang heb ik heel goede gesprekken gehad met de pastoraal werker. Hij heeft daarna ook geholpen met de verhuizing en ik heb nog steeds contact met hem. Afgelopen januari kreeg ik een nieuwe scan, dat was erg spannend. De uitslag kreeg ik rond mijn verjaardag: de tumor was niet gegroeid.”

Onzeker

Het verloop van Thelma’s hersentumor is heel onzeker. “Nu de scan positief is wil ik straks weer verder met mijn opleiding in de gehandicaptenzorg. Ik grijp het leven met beide handen aan. Mijn tumor kan zo omslaan in kwaadaardig. Het kan ook zo blijven, of geleidelijk groter worden. Dat kan over een paar jaar, of pas als ik tachtig ben. Ze weten het niet. Elk halfjaar heb ik een controle. Altijd die spanning: is mijn tumor gegroeid? Wat als er complicaties komen?”

‘Mijn tumor kan zo omslaan in kwaadaardig’

“Waarschijnlijk heb ik de tumor al heel lang. Al in 1993 zagen ze dingen, maar daar is nooit wat mee gedaan of over gecommuniceerd. Het verklaart klachten waar ik al lang mee heb rondgelopen. Verkeerde diagnoses die ik heb gekregen. Veel puzzelstukjes van de afgelopen dertig jaar vielen op zijn plek. De tumor zit namelijk niet gunstig. Hij zit tussen het centrum waar onder andere emoties geregeld worden en mijn hersenstam, waardoor het ook impact kan hebben op vitale organen. Als daar iets fout gaat, is het ook echt fout.”

Zoontje

“Joshua weet dat ik een hersentumor heb. Ik vind het heel heftig voor hem. Hij heeft ook geen contact meer met zijn vader. Laatst luisterden we samen een liedje van Kinderen voor Kinderen over dat kanker oneerlijk is. Dat was heel herkenbaar. Joshua heeft PDD-NOS en daarnaast PTSS, door alles wat er met mijn ex is voorgevallen. Dat is wel pittig als alleenstaande moeder. Maar sinds eind februari komt mijn zoontje bij een buurtgezin, dat is erg fijn voor ons. Op vrijwillige basis vangen mensen een kindje op. Het is een ouder echtpaar en ze zijn een soort extra opa en oma voor hem. Ze hebben me ook uitgenodigd om eens bij hun in de kerk te komen, als dat straks weer kan. Het was een pittig jaar, maar Joshua en ik zijn er sterker uitgekomen.”

‘Hoe groot je strijd ook kan zijn, God laat je niet vallen’

“De boodschap van het lied is om niet op te geven. Hoe groot je strijd ook kan zijn, God laat je niet vallen. Als ik een moeilijk moment heb, luister ik altijd naar ‘Houd vol’. Dat doet iets met me. Soms is het lied luisteren ook al een vorm van gebed. Het is een heel bijzonder lied, het geeft zoveel kracht. Toen ik net mijn diagnose kreeg, dacht ik veel na, ook over wat er zou gebeuren als ik zou overlijden. Ik bedacht me dat ik op mijn begrafenis dan ‘Stil, mijn ziel wees stil’ zou willen horen. Het is zo’n mooi lied dat vertelt dat je rust mag ervaren en naar God toe mag. God ziet wat je nodig hebt en ik denk dat Hij ook ingaf om mijn verhaal te delen. Ik zie het nu als een kracht dat ik mijn verhaal durf te doen. God is erbij.”

Lees ook: Hoe herken je een hersentumor?