Eva Logo
Marilyn is alleenstaande moeder van profvoetballers Jurriën, Dylan en Quinten Timber
31 mei 2021 in Lijf & leven

Marilyn is alleenstaande moeder van profvoetballers Jurriën, Dylan en Quinten Timber

Vijf zoons voedde Marilyn Timber in haar eentje op. Drie van hen zijn intussen professioneel voetballer. Jurriën speelt bij Ajax en komt uit voor Oranje, Dylan en Quinten spelen bij FC Utrecht. De twee oudsten, Christopher en Shamier, voetballen bij amateurclubs en hebben een baan als zaakwaarnemer en ict-professional. “Achteraf ben ik heel dankbaar en trots dat het me is gelukt om hen groot te brengen. Maar zonder God had ik het niet gered.”

Het is een bijzondere tijd voor de Timbers. Zojuist is bekend geworden dat Jurriën meegaat naar het EK. “Ik krijg zoveel berichtjes, appjes, telefoontjes; m’n stem is helemaal schor”, zegt Marilijn Timber. “Het is zo mooi hoe mensen meeleven.”

Marilyn is geboren op Curaçao. Ze groeide op in een streng katholiek gezin met vijf kinderen. “We gingen elke zondag naar de kerk. Ik begreep weinig van de rituelen. Wel was ik een meisje dat altijd heel dicht bij God was. Ik voelde me aangetrokken tot geestelijke muziek. Op mijn zevende of achtste leerde ik een christelijk lied waarmee God me echt aanraakte. Dat ik al op zo jonge leeftijd dichtbij Jezus kwam, was ook mijn redding.”

Dans

De jonge Marilyn hield erg van muziek en dans en ze was sportief. “Ik moest altijd bewegen. Mijn broers en zussen hielden meer van lezen, mijn passie was dansen.” Ze kreeg de mogelijkheid om drie maanden met een dansgroep naar Europa te gaan. “We toerden door Europa, alles werd betaald.” Na deze periode besloot de 22-jarige Marilyn om in Amsterdam een dansopleiding te volgen, maar er ging iets mis met haar beurs. “Toen ben ik Aerobic-les gaan geven.”

'Dat was een heel moeilijke periode, maar dankzij God ben ik blijven staan'

Marilyn besloot vervolgens in Nederland te blijven, omdat ze hier méér kansen zag om te werken in de danssector. Haar toenmalig vriend die op Curaçao was achtergebleven, kwam over. Vlak daarna trouwden ze en kregen twee zoons, Christopher (nu 31) en Shamier (29). Na negen jaar scheidden ze.” 

Moeilijke periode

Marilyn leerde iemand in de danswereld kennen, met wie ze haar drie jongste kinderen kreeg: Dylan (nu 21) en de tweeling Quinten en Jurriën (19). De vader van deze kinderen besloot opeens om tijdelijk op Curaçao te gaan wonen vanwege het warmere klimaat. Hij kwam niet meer terug. “Dat was een heel moeilijke periode, maar dankzij God ben ik blijven staan.”

Marilyns zus June neemt haar mee naar een evangelische kerk; Best Life Church in Utrecht. Daar werd ze door God geraakt. “Ik wist niet dat je een relatie kunt hebben met Jezus en daar ontdekte ik dat. Ik ging in november 2008 voor het eerst naar deze kerk en in januari daarop ben ik gedoopt.”

Talent

Haar zoons doen het goed op het voetbalveld. De tweeling gaat, als ze vijf jaar zijn, bij Feyenoord spelen. Dylan komt daar op zijn zesde terecht. “Maar mijn tweede zoon Shamier is eigenlijk het best in voetbal. Zelfs FC Utrecht had belangstelling voor hem. Hij is geen topsporter geworden, omdat hij het niet altijd leuk vond om te moeten presteren. Hij hield meer van de gezelligheid.

'Ze steunen elkaar door dik en dun,
heel mooi om te zien!'

Verder lag ik in die periode in scheiding en had ik weinig ruimte en energie om hem te begeleiden. Terwijl het belangrijk is dat ouders van topsporters hun kinderen stimuleren, anders komen ze er niet. Op zijn achttiende koos Shamier ervoor om zijn talent alleen op amateurniveau in te zetten. Daarnaast heeft hij zijn hbo afgemaakt. Hij geniet van het succes van zijn jongere broers en is daar ook trots op. Ze steunen elkaar door dik en dun, heel mooi om te zien!”

“Ik ben ook trots op mijn oudste zoon Christopher. Toen ik er alleen voor kwam te staan, was hij vijftien jaar. Hij was zo begaan met mij. Hij had drie bijbaantjes en droeg vaak bij aan het huishoudgeld. Shamier en hij pasten vaak op hun broertjes als ik bijvoorbeeld moest overwerken. Christopher is een jongen die altijd brede interesses had. Al vroeg kreeg hij een belangrijke kans om ‘zaakwaarnemer-in-opleiding’ te worden. Van zijn eigen broertjes bij Ajax als profvoetballers in spe. Daardoor heeft hij zijn hbo-opleiding niet meer afgerond. Wél heeft hij zijn eindscriptie gemaakt en ingeleverd. Inmiddels heeft Christopher meer jonge talenten onder zijn hoede gekregen. Ik zie en ervaar dat God zijn leven vult en hem overvloedig zegent in zijn rol als oudste broer.”

Verschil

De oudste twee kinderen zijn katholiek opgevoed, de jongste drie zijn meegegaan naar de evangelische kerk. “Ze staan allemaal open voor het geloof en gaan regelmatig mee naar de kerk. Ik sta achter mijn kinderen en wil hen steunen en dat doe ik vanuit Gods kracht. Voor mij is gebed de sleutel. Omdat ik dagelijks meerdere keren bid en met de kinderen ook extra te in gebed ga op speciale momenten, weet ik zeker dat God het verschil gaat maken in hun levens. 

'Ze staan allemaal open voor het geloof en gaan regelmatig mee naar de kerk'

Heel praktisch is dat wij een gezinsapp hebben waar ik dagelijks meerdere keren bijbelteksten deel met de jongens. Ze sturen dan een duimpje of ‘mooi, mama’ terug. Soms sturen ze een reactie in een persoonlijk bericht. Ik moedig de jongens altijd aan om zelf ook te bidden, dat ze God vragen wat ze nodig hebben en vooral danken voor wat ze al hebben en krijgen. Ik hoop dat ze zo een eigen relatie met God ontwikkelen. De laatste tijd, vlak voor een wedstrijd, komen de jongens ook vragen om gezalfd te worden met olie, het symbool van de Heilige Geest, voor buitengewone kracht. Mijn grootste wens voor nu is dat de jongens zich spoedig laten dopen. Ik ben ervoor aan het bidden en vast soms ook. Verder leg ik dit verlangen neer bij God.”

Geestelijke wapenrusting

Professionele sporters kunnen in aanraking komen met verkeerde invloeden van de wereld. “Ik gebruik de geestelijke wapenrusting. In het stadion bid ik om bescherming tegen verkeerde invloeden en om bescherming tegen blessures. Ik bid Psalm 91 voor ze en Psalm 23. Ik ben twee keer per week bij een bidstond van de kerk. Daarnaast bid ik twee per week met mijn connectteam vanuit huis. Gezamenlijk gebed heeft enorm veel kracht en leidt tot doorbraken. De Bijbel zegt dat God nooit een biddende moeder alleen laat staan. Hij geeft altijd antwoorden én oplossingen. Ik moedig ook anderen aan veel te bidden voor hun kinderen: blijf bidden, blijf geloven en heb geduld, dat is het allerbelangrijkste. Wijk niet af van het pad, blijf God volgen, hoe moeilijk het ook is. Natuurlijk heb ik niet alles gekregen waarvoor ik bid. En het succes van nu is niet van nu, het komt na jaren van gebed, volharding. Ik moest door diepten heen. Ik heb zo vaak gezegd: ik stop ermee, ik ben moe. Maar God hield me vast en ik ben omringd door mensen die ook voor me bidden.”

'Ik moedig de jongens altijd aan om zelf ook te bidden, dat ze God vragen wat ze nodig hebben en vooral danken voor wat ze al hebben en krijgen'

Marilyn merkt dat God werkt in de levens van haar zoons. “Mijn oudste zoon heeft vaak dromen. Wanneer hij ze aan mij vertelt, haal ik er antwoorden uit op vragen die ik aan God heb gesteld. Wonderlijk hoe God kan werken.”

Wonder

Ook op andere momenten ziet ze God aan het werk door haar kinderen heen. “Dylan maakte mij laatst een keer om drie uur ’s nachts wakker. Hij had die nacht een vrouw van een jaar of vijfenveertig in elkaar zien zakken op de fiets. Hij fietste haar eerst voorbij, maar hoorde haar huilen. Zijn hart vertelde hem dat hij terug moest gaan, al was hij al best ver. Hij boog zich over de vrouw heen en vroeg of hij kon helpen. Ze bleek diabetes te hebben en haar pilletjes te zijn vergeten, waardoor ze een hypo kreeg. ‘Kun je voor mij bidden?’, vroeg ze aan Dylan. Mijn zoon bidt niet vaak, maar hij bad voor de vrouw en ze stond op. Ze voelde zich ietsje beter en bedankte hem. Dat was echt een wonder! Ik zei tegen hem: ‘je hebt je ontfermd over deze vrouw, dat is Jezus’.

'Ik ben God zo dankbaar voor mijn gezin én voor wat we als gezin bereikt hebben door de jaren heen'

Ik ben God zo dankbaar voor mijn gezin én voor wat we als gezin bereikt hebben door de jaren heen. Mijn jongens hebben waardering voor hun opvoeding. Er is harmonie, onderlinge liefde en zorg voor elkaar in mijn gezin. Ik ben ook trots op mijn jongens, omdat ze op een verantwoordelijke en respectvolle manier bijdragen aan onze samenleving.  Ook ben ik heel dankbaar voor hoe mijn kinderen mij dragen. Ze nemen mij overal in mee en geven mij waardering. Ik dank God dat Hij mij en mijn gezin in alles voorziet, ons beschermt en ons liefheeft. Zonder Hem had ik het nooit gered.”
 

Op de foto: Christopher (31), Shamier (29), Dylan (21), Quinten en Jurriën (19)

Lees ook: Mijn kind heeft voetbaltalent