Eva Logo
man hersentumor
10 april 2022 in Liefde & Relatie

Frederiekes man heeft een hersentumor

Deze maand lees je in Eva het levensverhaal van Frederieke Bos (29). Het leven van haar en haar man Geert (34) komt volledig op zijn kop te staan als ze erachter komen dat hij een hersentumor heeft. Op dat moment is Frederieke hoogzwanger van haar tweede kind.

Frederieke: “Ik was net thuisgekomen van een wandeling met Hanna, ons dochtertje van toen twee. Ik was hoogzwanger en volop bezig met rompers en geboortekaartjes. Opeens hoorde ik een harde knal. Ik rende naar de woonkamer en zag Geert op de grond liggen. Eerst dacht ik: hij haalt gewoon een grapje uit. Toen ik dichterbij kwam, zag ik dat het mis was: Geerts gezicht zat onder het bloed en hij was helemaal aan het schudden. Mijn man gaat dood, schoot door mijn hoofd. Ik nam Geert in mijn armen en greep naar mijn telefoon om 112 te bellen. In paniek schreeuwde ik om een ambulance en gaf ons adres op.”

‘Mijn man gaat dood, schoot door mijn hoofd’

Dit is het begin van een onzekere week in het ziekenhuis. Geert verliest het bewustzijn en de hoogzwangere Frederieke heeft geen idee hoe hij hier uit zal komen. “Die nacht ging ik naar huis. Ik wilde voor Hanna weer een normale situatie creëren de volgende dag. Pas toen ik in bed lag, merkte ik mijn harde buik op. Die herinnerde me plots aan mijn bevalling die binnenkort kon beginnen. Daar denk je in die adrenalinerush gewoon niet meer aan.

De verklaring voor de epileptische aanvallen: een hersentumor. Frederieke: “Een tumor klonk natuurlijk heel erg, maar ik was op dat moment meer bezig met hoe Geert hieruit zou komen. Ik kon het allemaal niet vatten.”

Twee dagen later hoort Geert zelf dat hij een hersentumor heeft. Frederieke: “Toen de arts vertelde dat hij een hersentumor had, geloofde hij het in eerste instantie niet. Pas toen ik zei: ‘Het is echt waar,’ kwam het binnen en werd hij emotioneel. En ik natuurlijk ook. Geert was op zijn beurt weer bezorgd om mij, omdat ik nog moest bevallen. Hij was bang dat hij de bevalling zou missen.”

‘Toen ik acht centimeter ontsluiting had, werd Geert in het ziekenhuisbed naar me toe gereden’

Die angst komt gelukkig niet uit. Geert maakt de bevalling heel bewust mee. Frederieke: “Op het moment dat ik acht centimeter ontsluiting had, werd Geert erbij gehaald. In het ziekenhuisbed werd hij naar me toe gereden. Hij was zo emotioneel en dankbaar dat hij erbij mocht zijn. Hij zat eerste rang naast me in zijn eigen ziekenhuisbed en vond het prachtig. Bleef maar zeggen dat ik het supergoed deed.

En dan ligt er ineens zo’n hummeltje op je buik. Ik mocht ons kind zelf pakken. Geert knipte de navelstreng door en even waren we al het voorgaande vergeten. Mirthe was prachtig, een groot wonder van God. We waren hartstikke trots.”

Eenmaal thuis staat Frederieke er voor een groot gedeelte alleen voor. Geert moet herstellen en langzaam dringt het besef door dat het leven samen met hun twee kinderen niet meer hetzelfde zal zijn. Hun geloof in God vormt hierbij een kracht die ze allebei hard nodig hebben.

Verder lezen? Frederiekes verhaal staat in de nieuwste Eva die deze week uitkomt. Neem nu een abonnement of bestel dit nummer.

Fotografie: Jeannine Rijsdijk
Visagie: Joselien Hoogendam