Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo

'Ik hoop op een koelkast'

  • Jessica Hernandez (27)
  • Gescheiden, moeder van vier jonge kinderen
  • Woont in: Bogota 

“Naast mijn huisje staan drie wasmachines. Die verhuur ik. Dat houdt in dat ik ’s morgens om half 6 opsta en om 6 uur de wasmachines op mijn rug neem en naar andere plekken in de wijk breng. Zo’n machine weegt 29 kilo. Ik had ooit een steekkarretje, maar dat is gestolen.” 

“Ik raakte zwanger van mijn eerste kind toen ik achttien jaar oud was. Mijn man is ergens anders. Hij zocht regelmatig andere vrouwen op. Toen hij vertrok, vond ik dat oké. Hij is geen goed voorbeeld voor mijn kinderen.

De wasmachines heb ik gekregen dankzij een microkrediet van Conviventia. Er zijn dagen dat ik ze allemaal kan verhuren. Dan verdien ik 15 tot 20 dollar. Er zijn echter ook dagen dat ik niet meer dan 1 dollar verdien. Het is heel onzeker, omdat ik afhankelijk ben van de omstandigheden in de wijk. Er is hier geen stromend water: het water dat we gebruiken, wordt in vrachtwagens gebracht. Als het hard regent, kunnen de vrachtwagens niet rijden over de onverharde wegen. Dan komen ze niet, en wordt er ook geen kleding gewassen. Sowieso is dat watertekort op meerdere fronten een probleem. Met een beetje geluk kan ik het ontbijt betalen, maar dan heb ik niet genoeg geld voor eten voor de rest van de dag. Ik zou graag een koelkast hebben. Dan blijft ons eten wat langer houdbaar en kan ik mijn kinderen wat meer geven wat ze nodig hebben. Als de wasmachines mankementen hebben, heb ik geen budget voor de reparatie. Dat is spannend. ”