Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo

'Mijn oma vond me op een straathoek terug'

  • Viviana Carolina Montenegro (34)
  • Single, moeder van drie zoons: Kevin en Juan (12) en Daniel (11)
  • Woont: in Bogota, bij haar oma, Edelmira 

“Mijn moeder zorgde niet goed voor me. Ze mishandelde me psychisch, fysiek en emotioneel. Ik had niet veel zelfvertrouwen, maar dankzij de training van Conviventia heb ik hoop.”

Ik ben geboren in Bogotá. Tot mijn achtste ben ik opgevoed door mijn oma. Mijn opa overleed toen ik klein was, mijn vader heb ik nooit gekend. Mijn moeder woonde elders in de stad. Toen ik acht jaar oud was, bracht mijn oma me naar haar toe. Dat betekende het einde van mijn rustige jaren. Na een aantal jaren ben ik bij een oudtante gaan wonen. Ik was toen vijftien.

Toen ik achttien was, kwam ik een jongen tegen met wie het klikte. Ik trok bij hem in. Onze relatie duurde ongeveer een jaar. Toen ging hij bij me weg. Ik had geen geld en kon de huur niet betalen. Een baan had ik niet en ik had maar tot mijn dertiende op school gezeten. Ik zegde de huur op en kwam op straat te staan.

Na drie maanden kreeg ik toch een baan: in de wasserij van een ziekenhuis. Hiermee kon ik een kamer huren voor 40 dollar per maand. Enkele maanden later kreeg ik echter de mazelen. Vanwege die ziekte en bijbehorende afwezigheid werd ik ontslagen. Opnieuw leefde ik een tijdje op straat. Mijn oma vond me uiteindelijk op een straathoek. Ze nam me met zich mee naar haar huis. Toen ik 20 was, ontmoette ik opnieuw een man en trok bij hem in. Ja, mijn leven is turbulent geweest, ik weet het. Op mijn 23e raakte ik zwanger van een tweeling, twee jongens. Inmiddels zijn ze elf jaar oud. Een jaar later, raakte ik zwanger van een derde jongen. Mijn relatie met hun vader verliep goed, totdat ik ontdekte dat hij een andere vrouw erbij had. Ik beëindigde onze relatie.

In de periode dat ik samenwoonde, heb ik niet gewerkt, omdat mijn vriend voor de inkomsten zorgde. Sinds hij weg is, hebben we het financieel krap. Ik wil mijn ex niet via de rechtbank dwingen tot alimentatie, want dat helpt niet veel. Maar ik wil ook dat mijn kinderen voldoende te eten hebben. Ik wil dat mijn kinderen hun opleiding afmaken en iets maken van hun leven.

Bij Conviventia heb ik een plek gevonden waar ik voor weinig geld een mooi beroep kan oppakken. Ik wil schoonheidsspecialiste worden. Het is nooit te laat om te leren. Met wat ik nu geleerd heb, kan ik al parttime als manicure aan de slag gaan. Het inkomen is nog niet toereikend, maar ik geloof dat God me zal helpen om te voorzien in uitgaven zoals eten, huur en schoolbenodigdheden voor de kinderen.

Ik heb op het punt gestaan om te stoppen met de training. Ik was bang dat ik het niet kon. Bovendien moest ik er ver voor reizen. Maar mijn teamleider moedigde me aan om door te gaan. Om verder te kunnen, ben ik gisteren met de kinderen verhuisd naar een eenkamerappartement. Dat is dichterbij en goedkoper.

Ik heb veel geleerd. Ik hoop later een eigen salon te beginnen en ook anderen werk te kunnen bieden. De training heeft me genezen op verschillende niveaus. Mijn zelfvertrouwen is erdoor gegroeid. Wat ik tegen andere vrouwen zou willen zeggen: hou vol, elk obstakel kan worden overwonnen als je op God vertrouwt.”