Eva Logo
Helene Fisher
5 maart 2021 in Geloof

Helene Fisher zet zich in voor vervolgde christenvrouwen

Helene Fisher is specialist op het gebied van gendervervolging bij Open Doors International; zij onderzoekt de verschillen in geloofsvervolging tussen mannen en vrouwen. Haar beroep brengt haar in contact met vrouwen in uitzichtloze situaties op gevaarlijke plekken. Wat doet met je geloof als je zoveel ellende hebt gezien?

Op 8 maart is het Internationale vrouwendag en is er volop aandacht voor vrouwenthema's zoals economische zelfstandigheid, huiselijk geweld, en helaas ook seksueel misbruik en uithuwelijking. Helene Fisher  is een van de auteurs van het Same faith, Different Persecution WWR 2021 GSRP-rapport. Uit dit onderzoek over geloofsvervolging blijkt onder andere dat christelijke vrouwen die vervolgd worden vanwege hun geloof, vaak te maken hebben met seksueel geweld en uithuwelijking. Zo komen de vrouwen in een ongewild huwelijk vast te zitten, waar ze niet meer uit kunnen. Via Open Doors brengt Helene hun verhalen aan het licht en hoopt ze hen te helpen. Ze woont in Frankrijk, maar reist voor haar werk de wereld over.

Waarom heb je deze baan gekozen? 

Helene antwoordt lachend: ‘’Nou, wanneer de Heer roept, is het lastig om nee te zeggen. Er zijn christelijke vrouwen van wie de situaties en stemmen niet gehoord worden. God zocht mensen die voor hen op konden komen en dat te doen, omdat het tot eer van Hem is. En wat is er beter dan onze God te eren?’’

Je bent naar Afrika geweest om honderden vrouwen te interviewen over hun geloof en hun rechten. Wat zijn je belangrijkste bevindingen? 

‘’De rechtsstaat bestaat daar bijna niet. Mannen en vrouwen kunnen aangevallen worden zonder enig uitzicht op gerechtigheid. Christelijke vrouwen kunnen fysiek aangevallen worden en er zal nooit iemand voor vervolgd worden. Veel vrouwen en meiden hebben te maken met seksueel misbruik. Dat geeft zoveel stigma in de maatschappij dat het heel moeilijk is om sociaal gezien te herstellen, naast het emotionele en fysieke herstel. Toen wij daar met Open Doors waren en met de vrouwen spraken, bleek dat zij niet alleen traumatherapie nodig hadden, maar dat zij ook hulp nodig hadden bij hun economische situatie, hun familieomstandigheden en sociale omstandigheden.’’  

Welk verhaal had een grote impact op jou? 

‘’Het verhaal van een van die vrouwen met wie we, als door een wonder, in contact kwamen. Ik noem haar Aisha. Zij leerde over Jezus en voelde zich geraakt door Hem. Ze had tijd nodig om na te denken over de consequenties als ze Jezus zou volgen. En nadenken over de consequenties raakt mij diep, bij ons zijn die consequenties namelijk veel minder ingrijpend. Je denkt hooguit: mijn vrienden maken misschien grapjes over mij. Maar je denkt niet: ik kan mijn familie verliezen of ik zou mijn leven kunnen verliezen. Uiteindelijk besloot ze dat Hij het waard was.

Aicha’s geloof in God werd ontdekt. De contactmomenten die we met haar hadden waren er niet meer. We weten dat haar familie en haar sociale omgeving hun best zullen doen om haar van gedachten te veranderen. Dat ze nu is geïsoleerd, raakt mijn hart. We kunnen haar op dit moment niet meer bereiken.

Het is erg lastig voor ons om dat te begrijpen. We hebben onderwijs, creditcards, we leven zelfstandig. Het is moeilijk om je dan in te beelden dat je thuissituatie een soort gevangenis kan zijn. Maar dat is juist een veel voorkomende manier van vervolging voor christelijke vrouwen wereldwijd. Het feit dat hun families, die het dichtst bij hen staan, hen eigenlijk opsluiten in hun eigen huis.’’  

Hoe ga je om met al het lijden dat je ziet en hoort?

‘’Na een van de meest heftige reizen, had ik alle gezichten van de mensen die ik heb gesproken in mijn hoofd gegrift staan. De tranen, de handen die ik had vastgehouden, de ogen die ik zag: ik was echt overweldigd door de mensen. Hun levens waren gevuld met pijn en lijden en er is geen magische oplossing hoe we daar mee om moeten gaan. De realiteit is dat ik een vliegtuig heb genomen en naar huis ben vertrokken, maar zij lijden nog steeds. De emotionele en psychologische last kan ik niet alleen dragen. Ik moet het bij God brengen.’’  

Heeft het luisteren naar al die verhalen je geloof veranderd? 

‘’Het heeft me geleerd om God te danken voor de kleine dingen. Om te dansen en voor God te zingen, ook al zijn de omstandigheden nog niet veranderd, net zoals bij de vrouwen die ik gesproken heb. Dat is een belangrijke les voor ons. Om blijdschap te vinden bij God, ook al is je situatie nog hetzelfde. God is zoveel groter dan elk lijden. Soms denken we dat het lijden groter is, maar dat is niet zo.’’

Helene Fisher

Je hebt een thuis in Frankrijk, is het moeilijk om thuis te zijn? 

‘’Ik leef regelmatig in verschillende werelden. Nog niet zo lang geleden was ik nog in Noord Irak. Ik ben er gewend aan geraakt. Zo ziet het er vast ook uit voor God. God is bewust van ons hier, en Hij is zich bewust van de mensen daar.’’

Kan jij nog wel genieten van vrije tijd?

‘’Onze broers en zussen die lijden, zouden het fijn vinden als wij genieten van de vrijheid die wij hebben. Bijvoorbeeld door samen met onze families te ontspannen. Dat zouden zij zelf ook willen. Om rust te nemen van werk en andere zorgen. Zij zullen niet zeggen: ‘Ga niet op vakantie’. Maar wel: ‘als je terug bent van vakantie, vergeet ons dan niet’.’’

Wat kunnen Nederlands vrouwen doen om de posities van deze vervolgde vrouwen te verbeteren?

 ‘’Bekijk het nieuws met nieuwsgierigheid. Vraag jezelf af: wat heeft dit nieuws voor impact voor gelovige vrouwen daar? Wees op de hoogte. Verdiep je in een project dat vrouwen in vervolging helpt, steun dat project en bid voor dat project. Of ga naar een organisatie die zich inzet tegen geloofsvervolging en vraag: wat kan ik voor jullie betekenen?’’