Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo

'Ik ben voor meer gemaakt dan dit'

  • Maribel Blanco Arroyo (25)
  • Single moeder van dochter Adrianus Medina Blanco (5)
  • Woont: in Cartagena, samen met haar familie, onder wie zus Kiara

“Mijn vijfjarige dochtertje Medina en ik waren thuis, toen het gebeurde. Het water kwam tot mijn nek. Ik zette Medina op mijn schouders en probeerde samen met haar naar een veilige plek te waden, maar de stroming was te sterk. Ik voelde hoe ik werd weggezogen. Het volgende dat ik me herinner, is hoe mijn broer me vastgreep en ons samen uit het water sleurde.” 

“Nadat we waren bijgekomen, probeerden mijn broer, zus en ik onze koelkasten te redden, die ook door het water waren meegenomen. Die koelkasten zijn zo belangrijk voor ons levensonderhoud. Ik slaagde erin mijn koelkast met een touw vast te binden aan een paal. Die van mijn zus konden we niet meer te pakken krijgen.

Ik woon in Cartagena, een tropische stad bij zee. In dezelfde straat als mijn zus, broer en beide ouders. Onze huizen zijn gemaakt van hout. In oktober en november is het regenseizoen. Dan vallen er stortbuien. In die periode stroomt de beek tegenover mijn huis, die verbonden is met een rivier, over. Afgelopen november stonden alle huizen in mijn straatje onder water. Het huis van mijn broer werd losgescheurd van zijn basis en meegenomen door de beek. Hij is al zijn bezittingen kwijt.

Ik maak elke dag kleine cakejes van mais: bollos heten die. ’s Avonds laat kook ik de mais. Dat kost ongeveer drie kwartier tot een uur. ‘s Morgens maal ik de gekookte mais fijn. Van het water dat overblijft, maak ik een drank die chicha wordt genoemd. Als je chicha fermenteert, wordt het een alcoholische drank.

Mijn vader neemt de bollos mee naar de stad en verkoopt ze, samen met zure room die hij maakt. Op die manier kunnen we als familie eten en kan ik vervoer betalen naar de computertraining van Conviventia. Voor een hoop andere dingen hebben we dan geen geld. Stromend water hebben we bijvoorbeeld niet. Ik ben gemotiveerd om te leren en wil dolgraag een diploma halen. Ik heb het gevoel dat ik gemaakt ben voor meer dan dit.

 De training betekent veel voor me. Er zijn verschillende redenen geweest waarom het niet zo wilde vlotten, maar nu wil ik er helemaal voor gaan en niet meer afhaken. CDA heeft me veel geleerd. En ik heb dingen ontdekt waarvan ik niet wist dat ik ze had. Op korte termijn hoop ik mijn studie af te maken om een technische diplomahouder voor computervaardigheden en administratie. Maar op de lange termijn zou ik graag onderwijzeres willen worden. Ik hou van kinderen en dit is mijn droom. Dat zou ook een mooie manier zijn om mijn dochter te bieden wat ze nodig heeft. Zodat zij een betere toekomst krijgt.”

Drie maanden na het interview verloor Maribel twee vingers terwijl ze bezig was met het malen van mais.