Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
28 juni 2018 in Geloof

‘Door beeldhouwen maakte God mij heel’

Wil (54) verloor 23 jaar geleden haar broer en zus door zelfdoding. Ook werd zij seksueel misbruikt. Sindsdien raakte ze van God los. “God was er altijd al, maar ik zag en hoorde Hem niet.”

“Ik kom uit een gezin met vijf kinderen waarbij het belangrijk was dat je er van buiten keurig uitzag. We moesten mooi op de foto en netjes elke zondag naar de katholieke kerk. Toen ik twaalf jaar oud was, werd mijn vader opgenomen in het ziekenhuis. In deze periode werd ik misbruikt door mijn broer, die inmiddels niet meer leeft. Dit misbruik heeft standgehouden totdat mijn broer het huis uitging.

Kerkbezoek was in ons gezin gewoon, maar bestond vooral uit regels. Vanaf mijn achttiende was ik gestopt met mijn gang naar de kerkdiensten. Ik heb geen God nodig, dacht ik. De diensten waren saai. Mijn ouders hadden wel verdriet van mijn keuze. Op mijn achttiende kreeg ik een vriend die niet kerkelijk was, Marinus. We gingen samenwonen toen ik 21 was.

Zelfdoding

In datzelfde jaar kreeg ik een baan bij een sauna in Rotterdam, als schoonheidsspecialiste. Het werk was leuk, maar de sfeer niet. Mijn baas dwong mij tot seksuele handelingen. Hij wilde dat ik hem masseerde in de buurt van zijn geslachtsdelen. Dit werd van alle personeelsleden verwacht. We zijn daar nooit mee naar de politie gegaan. Had misschien wel gemoeten, maar nu na zoveel jaar is dat zeer lastig, denk ik.

Ik durfde mijn ouders er niets over te vertellen. Thuis had ik nooit geleerd ‘nee’ te zeggen. Hierdoor had ik het patroon ontwikkeld om voortdurend toegeeflijk te zijn. Ik durfde mij niet te verweren tegen mijn broer en baas en deelde het misbruik met niemand. Ook niet met Marinus. Ik was bang om mijn baan bij de sauna te verliezen.”

Bhagwan

“In dezelfde periode dat ik bij de sauna werkte, pleegde mijn zus zelfmoord – ze was 23. Ze was op haar 21e naar de Bhagwan-gemeenschap verhuisd, een sekte in Egmond aan Zee. Mijn zus was daar terechtgekomen, omdat ze verliefd was geworden op een man die in deze gemeenschap zat. Ze kreeg een andere naam en werd daar ingewijd. Ik denk dat ze door het seksueel misbruik van mijn broer – ook zij was vermoedelijk slachtoffer, dat weet ik niet zeker - is beschadigd. Bij de Bhagwan sliep iedereen met elkaar. Ook moest ze afstand doen van haar familie. Mijn zus hield zich niet aan die regels en werd weggestuurd. Vervolgens dacht ze niemand meer te hebben en maakte een eind aan haar leven. Ruim een half jaar hierna beroofde ook mijn broer, die in een identiteitscrisis was beland, zich op vijfentwintigjarige leeftijd van het leven. Ik denk dat ze allebei op zoek waren naar hun ware zelf en het licht niet konden vinden. Zelf ging ik door met leven en probeerde mijn angst en verdriet te verstoppen.”

Ik ging vreemd

“Uiteindelijk stopte ik toch met mijn werk in de sauna en begon een eigen praktijk als schoonheidsspecialiste. Zeven jaar later trouwde ik met Marinus. We kregen een zoon en een dochter. Toen mijn zoon tien jaar oud was en mijn dochter zes, verhuisden we als gezin naar Noord-Brabant. Omdat ik geen praktijk meer had, ging ik op zoek naar een hobby en zo kwam beeldhouwen op mijn pad. Maar Marinus en ik leefden langs elkaar heen. De relatie en communicatie verliepen niet lekker. Een paar jaar later werd ik verliefd op een andere man. De verliefdheid mondde uit in een relatie en zelfs in de scheiding van mij en Marinus. Die periode was mijn dieptepunt. Ik raakte niet alleen mijn man kwijt; ook mijn kinderen, mijn enige zus die nog in leven was, mijn ouders en vrienden keerden zich van me af. Ze waren allemaal boos omdat ik een relatie met een andere man was begonnen. Ik had het gevoel dat ik niets en niemand meer had en dacht vooral aan mijn eigen dood. De eenzaamheid maakte zich zelfs fysiek van mij meester. Het verdriet kropte zich op in mijn lichaam, mijn schouders en mijn nek. Ik had nooit eerder gerouwd om mijn broer en zus en had mij altijd stoerder voorgedaan dan ik was. Ook bij het seksueel misbruik had ik steeds gedaan alsof er niets aan de hand was. Dat lukte me nu niet meer. Ik ging op zoek naar verlichting in de spiritualiteit en begon mij bezig te houden met reiki.”

Beeldhouwen met God

“Reiki gaf mij niet de voldoening die ik zocht. En in de tussentijd liet God mij niet los. Ik wandelde veel in het bos, daar werd ik rustig van. Tijdens die wandelingen begon God zichzelf aan mij kenbaar te maken. Een wetenschap, die niet makkelijk te omschrijven is.  Ik begon in mijn hart een zekerheid te ervaren dat Hij bestond. Terwijl ik zo in put zat, voelde het alsof ik door Iemand gedragen werd. En dat ik op die Persoon kon vertrouwen. Ook door het beeldhouwen heen sprak God tot me. Tijdens het beeldhouwproces bracht Hij mij dichterbij mijn gevoel. Steeds mocht ik al beitelend iets loslaten van pijn en verdriet. Er ontstonden dingen die ik niet van tevoren had bedacht. Zo maakte ik een engel. Terwijl ik schaafde, voelde ik langzaam de last van mijn schouders afglijden die ik had over mensen om me heen. Ik huilde en mocht de pijn loslaten.”

Witter dan sneeuw

“Ik was gebroken, maar door beeldhouwen maakte God mij heel. Het is zo wonderlijk en bijna niet uit te leggen. Op 22 april 2016 overleed mijn vader. In die periode wilde ik weer naar de kerk. Ik wist niet zo goed wat ik op zondag wilde doen en kwam via een vriendin bij De Hoeksteen in Etten-Leur terecht. In de kerk moest ik in het begin alleen maar huilen.

In de loop der tijd heb ik alle schuld, verdriet en misbruik bij God neergelegd. Dat geeft vrijheid. Ik mag er zijn en gezien worden, ondanks het feit ik vreemd ben gegaan. Als ik 's ochtends wakker word, laat God aan mij zien dat Hij om mij geeft. Er komt dan een Psalmgedeelte of lied in mij op, zoals Witter dan sneeuw. Zo’n lied vindt zijn weg door mijn hoofd, dat is zo bijzonder. Het is niet alleen mijn werk, maar vooral Gods werk.

Vorig jaar ben ik hertrouwd met Marinus. Nu ben ik weer gelukkig en kan ik anderen tot steun zijn. Daar ben ik God enorm dankbaar voor.”

Lees hier ook het bijzondere getuigenis van Ans, die bevrijd werd van occultisme: ''God heeft me vanuit de duisternis op radicale wijze in het licht gezet."