Eva Logo
25 januari 2019 in Liefde & relatie

Christen en moslim: ‘Wij snappen de rest van de wereld niet’

Vol enthousiasme vertellen Samira en Eefje over hun bijzondere vriendschap. Over het stroeve begin, de mooie momenten, maar ook over hun grootste verschil: Eefje is christen en Samira moslim. “Je moet mensen respecteren, ook als je het niet met hen eens bent.”

Samira vertelt over het begin van hun bijzondere vriendschap: “Er is een Arabisch spreekwoord dat luidt: ‘Als ze ruzie hebben gehad, dan worden ze beste vrienden.’ Dat geldt ook voor Eefje en mij. In 2013 kwam ik als doktersassistent werken in de praktijk waar Eefje al vier jaar werkte. Ik werk zelf heel netjes, maar Eefje kan heel chaotisch zijn. Ze liet overal blaadjes slingeren en daar ging ik me aan irriteren. Ik zei dat tegen Eefje, maar die kon dat niet waarderen.”

Eefje: “Eigenlijk was Samira de druppel die mijn emmer deed overlopen. Ik kreeg voor de derde keer een burn-out. Maar toen ik thuis zat, was Samira de enige van het werk die contact met mij zocht. We gingen samen leuke dingen doen en leerden elkaar beter kennen. We benoemden ook naar elkaar wat onze verschillen waren. Maar we veroordeelden elkaar niet. Op een gegeven moment ging ik weer aan het werk bij een andere huisartsenpraktijken begon met een opleiding voor praktijkondersteuner somatiek.”

Samira: “Eefje belde me op en zei: ‘De assistent hier gaat weg, wil jij hier komen werken?’ Dus toen zijn we weer collega’s geworden. Het is niet zo dat we het in onze vriendschap alleen maar over werk hebben. Het is eerder zo dat we tijdens het werken veel over privédingen praten.”

Meedoen aan de Ramadan

Eefje: “Toen ik thuis zat, kreeg ik een kaartje van Samira. Er stond op: ‘Wil je me vergeven als ik je ongelukkig heb gemaakt?’ Dat vond ik zo lief. Het zijn echt de kleine dingen die het doen.”

Samira: “Volgens de islamitische richtlijnen is God degene die vergeeft. Ik ben niet op de wereld gezet om te straffen. Daarom vragen we tijdens de ramadan vergeving aan mensen die we misschien pijn hebben gedaan, ook al gaat het om iets kleins.”

Eefje: “Ik heb zelf al meerdere keren een aantal dagen meegedaan aan de Ramadan. Ik heb snel hoofdpijn, daarom drink ik wel water en doe ik maar een paar dagen mee. Maar nu weet ik wel hoe het voelt en wat het met je doet.” Lachend: “Ik snap de logica er nog steeds niet van.” 

Tweede mama

Samira: ”We leren veel van elkaar. Bijvoorbeeld op het gebied van religie. Waarom doe je mee met de Ramadan? Waarom ga je naar de kerk? Dat soort dingen. Maar ik leer ook veel van Eefje, als ik kijk naar hoe ze haar dochter opvoedt. Dat vind ik zo mooi om te zien.

Eefje staat ook zo sterk naast haar man. Ik heb daar echt bewondering voor. Wanneer ik mij niet lekker voel of ergens een probleem mee heb, dan heb ik echt iets aan Eefje.Zij is 40 en ik 27, we schelen 13 jaar. Daardoor heeft ze ook meer levenservaring, waar ik weer van kan leren. Ze is een beetje mijn tweede mama.”

Waarom oordelen?

Samira: “Onze levensvisies komen best wel overeen. De Koran lijkt ook veel op de Bijbel, vind ik, maar hij is wel veel dunner. Ik respecteer Eefje en zij respecteert mij.”

Als het gaat over de onenigheid en racisme in de wereld, zijn Eefje en Samira heel eensgezind: “Wij snappen de rest van de wereld niet. We hebben ook nooit ruzie of onenigheid op dit gebied.”

Ook Tirza en Klaske hebben een bijzondere vriendschap. Tirza was namelijk de juf van Klaske. Hun verhaal lees je hier. Of lees meer over de bijzondere vriendschap van Tamara en Louisa.