Vandaag is jongste dochter Emily jarig. Maar, in de verder overigens keurig opgeruimde flat, is er niets feestelijks te bekennen. Geen slingers, geen taart, geen cadeaus. De Nederlands-Braziliaanse Samuel van de Raa is directeur van een groot kindercentrum in de wijk waar elke dag 220 kinderen worden opgevangen. Via de broers van Emily heeft hij contact met het gezin. Een jarige Emily zonder cake? Dat laat Samuel niet zomaar gebeuren. Snel belt hij Laura, zijn vrouw. “Lau, ga je nog naar de winkel? Kan je een cake kopen en komen brengen? Emily is drie jaar geworden vandaag.” Binnen een mum van tijd staat Laura met het lekkers op de stoep.

Pienter

Inmiddels is Emily tegen mij aangekropen en is gefascineerd met haar kleine garnalen vingertjes druk bezig op YouTube. Met haar pientere oogjes kijkt ze me aan en ze weet me precies duidelijk te maken wat ze wil. Ter ere van haar verjaardag heb ik mijn data maar even aangezet. In rap tempo wordt die er door heen gejaagd. Het ene na het andere filmpje wordt bekeken. Dan komt Laura binnen met de cake. We zingen samen voor de kleine Emily: Lang zal je leven, lieve kleine slimme dame. En ik wens je toch zo een betere toekomst! Eentje waarin je niet afhankelijk zal zijn van andere mensen die je data geven en een taart brengen voor je verjaardag. Een toekomst waarin je in staat zal zijn om straks voor jezelf en misschien ook voor je moeder en je broers te zorgen voor elektriciteit, data en slagroom op je taart. Happy Birthday, lieve Emily. En dat er nog maar veel verjaardagen mogen volgen.