Enorm contrast

Tijdens hun eerste Jongerendag zingen Elly en Rikkert het lied ‘Al je haren zijn geteld’, een nummer dat tot op de dag van vandaag bij veel mensen bekend en geliefd is. Voordat ze beginnen met zingen, richt Elly zich tot het publiek. “Ik vertelde dat God alles in ons hoofd en hart wil vernieuwen door zijn plannen. Dat kwam voort uit onze eigen ervaring: we hadden het zó lang gezocht in dingen die ons uiteindelijk leeg achterlieten. Het contrast met wat we voelden toen we Jezus leerden kennen, was enorm.”

Genadevolle bodem

Ze ziet het stadion nóg voor zich: het immense podium en die tienduizenden jongeren die zó zeker leken van hun geloof. “Die jongeren waren er helemaal in thuis; wij stonden nog maar aan het begin. Alles was nieuw: de muziek, de sfeer. Het voelde alsof we een wereld in stapten die nog niet de onze was. Daarom wilde ik ze meegeven: ga niet langs dezelfde omwegen als wij. De gelijkenis van de verloren zoon eindigt prachtig, maar de weg die hij vóór zijn thuiskomst gaat, is bitter. Dat gun je niemand.”

Video: Al je haren zijn geteld - EO-Jongerendag 1977

Het lied ‘Al je haren zijn geteld’ raakte haar die dag zelf ook. “Dat God je kent, helemaal, dat niets aan Hem voorbijgaat – dat was voor iemand zoals ik, net gelovig en nog zoekend, een genadevolle bodem.”

Geen typisch christelijk nummer

Behalve haar eigen woorden herinnert Elly zich ook wat Rikkert die dag op het podium zei. “Hij zei: ‘Het wordt steeds donkerder om ons heen, maar Jezus zegt dat je het licht van de wereld bént.’ Hij wilde jongeren bemoedigen, ze laten weten dat hun leven ertoe doet. Ik vond dat zó mooi gezegd. Zo eenvoudig en zo waar.”

En tussen al die indrukken klinken ook de woorden van Henk Binnendijk. Ook die herinnert Elly zich nog. Hij sprak, vertelt ze, over het thema ‘Echt of onecht’. “De woorden van Henk sloten naadloos aan bij onze eigen zoektocht. Ik heb daar later nog vaak aan teruggedacht. Het was een bijzondere dag waarop alles leek samen te komen.”

In 1989 staan Elly en Rikkert opnieuw op de EO-Jongerendag. Hun leven is intussen in een heel andere fase beland. Ze hebben een vaste gemeente, hun kinderen zijn tieners, en ze treden vaker op in kerken. “Die tweede keer voelde heel anders. Ons geloof was dieper geworteld en we hadden beter geleerd hoe we dat met anderen konden delen. Met een tienerkoor zongen we het lied ‘Nooit tevreden welvaartskind’. Dat was misschien geen typisch christelijk nummer, maar het voelde wél eerlijk en het paste precies bij de tijd en het thema: ‘Leve de schepping’.

Muzikale klik

Tijdens de Reünie van 2026 deelt Elly – die dan 80 hoopt te zijn – het podium met Elbert Smelt, met wie ze eerder al een bijzondere muzikale klik ontdekte. “Met Elbert is het altijd een feestje. We kunnen samen ernstig zijn én enorm lachen. Hij brengt een frisse energie. Dat gaat wonderlijk goed samen.

Door gezondheidsproblemen treedt Rikkert niet meer op, maar hij schrijft nog steeds prachtige gedichten, onder andere in Visie. Hij gunt het me van harte dat ik blijf zingen ‘want dan ben je thuis ook zó vrolijk’, zegt hij altijd. En dat is ook zo.”

• 

  Liefde op de EO-Jongerendag van 1977 – en nu nog steeds bij elkaar: ‘Het begon op de tribune'

  Liefde op de EO-Jongerendag van 1977 – en nu nog steeds bij elkaar: ‘Het begon op de tribune'

Opnieuw beginnen

Als Elly terugkijkt, ziet ze hoe haar geloof is gegroeid én veranderd. “In die begintijd was alles pril en zoekend. Nu is mijn geloof eenvoudiger geworden. Minder moeten, meer vertrouwen. Je mag leunen in plaats van bewijzen. Ik ben kleiner geworden, God groter. En misschien is dat wel het mooiste aan ouder worden: je ziet achteraf pas hoe Hij al die tijd heeft meegedacht.”

Wat hoopt ze dat jongeren én volwassenen meenemen van de Reünie? “Dat God dichtbij is, ook als jij dat niet voelt. En dat zijn plannen altijd groter en beter zijn dan de onze. Ik hoop dat er iets van vertrouwen wordt gewekt: je mag opnieuw beginnen, op welke leeftijd dan ook.” .