
Zorgprofessional van het jaar
Leestijd: 5 minDoor Eline van Lindenberg
Josine (34) vond bloed maar eng, totdat ze tien jaar terug ontdekte dat de medische wereld toch wél bij haar past. Via een werken-lerentraject werd ze medisch beeldvormings- en bestralingsdeskundige (MBB’er), volgens haar de perfecte combi van mens en techniek.
“Röntgenfoto’s, MRI-scans en nucleaire geneeskunde: ons werk kom je overal in het ziekenhuis tegen. Medisch beeldvormings- en bestralingsdeskundigen zijn verantwoordelijk voor alle diagnostiek in het ziekenhuis met betrekking tot beeldvorming. Zelf werk ik vooral op de CT-scan voor spoedonderzoeken en oncologische controles. Daarnaast ben ik angiolaborant en assisteer ik bij behandelingen van bloedvaten, zoals het stoppen van bloedingen en behandelen van vernauwingen, vaak zonder operatie.”
“Mijn baan is echt een combinatie van mens en techniek. Je bent met geavanceerde medische apparatuur bezig, en tegelijk met mensen. Patiënten vinden het vaak spannend wat er gaat gebeuren, wij begeleiden ze erdoorheen. Ik vind het heel mooi wat je voor ze kunt betekenen.”
De werkdruk kan hoog zijn, maar we hebben een prettige werksfeer op de afdeling gecreëerd
“Ik merk hoe belangrijk taalgebruik daarin is. Als je zegt ‘We gaan nu snijden’, jaag je iemand het harnas in. In plaats daarvan moet je ze rustig meenemen in wat je gaat doen en meebewegen met iemands zenuwlevel. Soms is het makkelijker als iemand zegt dat hij heel zenuwachtig is, dan wanneer hij niks zegt.”
“Laatst was er een meneer die goed leek te begrijpen wat er ging gebeuren. Maar toen hij eenmaal in de CT-scanner lag, werd hij onrustig. We hebben hem eruit gehaald en haalden zijn vrouw erbij. Zij kon uitleggen dat haar man niet wist wat hem overkwam. De man bleek veel meer van ons nodig te hebben dan hij liet blijken. We hebben rustig met hem en zijn vrouw doorgenomen wat er ging gebeuren. Zo konden we uiteindelijk toch een mooie scan maken.
Voor ons is het soms lopendebandwerk, maar het is goed om je ervan bewust te zijn dat patiënten zenuwachtig zijn. Zo’n scan en wat ervan afhangt is spannend. Een goede vraag om jezelf te stellen is: hoe zou ik voor mijn eigen moeder zorgen, als ze daar zou liggen?”
Tekst gaat hieronder verder.
“Pas op mijn 24e heb ik voor dit vak gekozen, hiervoor werkte ik als industrieel productontwerper. De medische wereld vond ik maar spannend, ik kon niet tegen bloed. Maar toen ik als afstudeerproject een medisch product ontwierp, kwam ik in het ziekenhuis terecht. Ik ontdekte dat ik er toch beter tegen kon dan ik dacht.
Als industrieel ontwerper zat ik veel achter mijn computer, nu ben ik actief bezig met apparatuur en mensen. Het is de mix van af en toe dieper nadenken én ‘met de handen in de klei’ die me zo aanspreekt.”
Het is de mix van af en toe dieper nadenken én ‘met de handen in de klei’ die me zo aanspreekt
“De samenwerking met verschillende medische disciplines vind ik heel waardevol. Iedereen in de keten weet precies wat hij moet doen. Daardoor kun je goed samenwerken en de beste zorg leveren voor patiënten. Dat teamgevoel, het samen de schouders eronder zetten en ervoor gaan, is heel tof. En ik heb een heel leuk team. De werkdruk kan hoog zijn, maar we hebben een prettige werksfeer op de afdeling gecreëerd.
Het meest waardevolle vind ik de korte gesprekjes met patiënten. Je draagt echt iets bij, en je ziet het direct terug. Ik zou de zorg niet uit willen.”

