Dat je ondanks zijn criminele gedrag toch meeleeft met Jeffrey (die ‘Roofman’ wordt genoemd omdat hij inbreekt via het dak), is te danken aan zijn bizarre hoffelijkheid. Het personeel dat hij opsluit in een koelcel wordt bemoedigend toegesproken: het spijt hem oprecht, de politie komt ze zo bevrijden. Een manager die het koud heeft, ontvangt zelfs zijn jas. Wat ook helpt, is dat Jeffrey wordt vertolkt door Hollywoodster Channing Tatum, die uitstekend een stuntelige charmeur kan neerzetten.

Al vroeg in de film wordt Jeffrey gearresteerd en vastgezet, waarna hij met een ingenieus plan uit de gevangenis weet te ontsnappen. Impulsief besluit hij vervolgens zijn intrek te nemen in een grote speelgoedwinkel. Terwijl hij wacht op een kans om het land uit te vluchten, verblijft hij in een verborgen hoekje van de zaak, waar hij zich voedt met snoepgoed en ter vermaak het personeel bespiedt.

Het klinkt allemaal flink absurd, maar verbazend genoeg vertelt Roofman een waargebeurd verhaal – de tv-fragmenten tijdens de aftiteling leveren het bewijs. En de plot wordt alleen maar gekker. Jeffrey wordt langzaam verliefd op een winkelmedewerkster (mooie rol van Kirsten Dunst), die hij op een zondag volgt naar de kerk. Daar wordt hij zo liefdevol ontvangen, dat hij het niet kan laten terug te blijven komen.

Wat beweegt Jeffrey nou precies? Is hij echt kwaadaardig, of meer een groot kind dat te veel reclames heeft gezien? Verklaart dat zijn hang naar spullen en zijn keuze voor die speelgoedwinkel? Roofman biedt suggesties, maar laat het oordeel over aan de kijker. Het levert een aandoenlijke, en ook wel erg amusante film op.

• 

  Een onweerstaanbaar schubdier als geschenk van God in Pangolin

  Klik hier