Naomi werd met 25 weken zwangerschap in coma gebracht om haar ongeboren kindje te redden
Ik was heel bang om mijn kindje kwijt te raken
Leestijd: 5 min
Naomi (40) is een jaar na haar zwangerschap nog altijd aan het revalideren, vertelt ze. ‘’Het is een lang proces’’. Ze blikt terug op een intensieve periode waarin haar leven en dat van haar zoontje Naël (1) aan een zijden draadje hing. Ze werd gevolgd voor het nieuwe tv-programma ‘Handen aan de couveuse’. Naomi was nog maar halverwege haar zwangerschap toen, veel te vroeg, haar vliezen braken.
‘‘De eerste weken van mijn zwangerschap verliepen goed’’, herinnert Naomi zich. ‘‘Maar toen werd ik dood- en doodziek. Ik bleek een HG (Hyperemesis gravidarum) zwangerschap te hebben, waardoor ik voortdurend misselijk was en me heel beroerd voelde. Dan kun je écht niets doen, je bent continue aan het overgeven. In de vijf maanden dat ik zwanger ben geweest, is het op twee handen te tellen hoe vaak ik buiten ben geweest. Na een paar maanden leek het iets beter te gaan, maar na een verjaardagsfeestje ging het helemaal mis: ik liep corona op. Ik heb astma, dus ik was bang dat het op mijn longen zou slaan. Maar in eerste instantie merkte ik er niks van. Tot ik ineens enorme pijn kreeg in mijn onderrug. Het leken rugweeën. Ik was toen 24 weken zwanger. Toen ik in het ziekenhuis terechtkwam, begon het drama. Mijn vliezen braken uit het niets en mijn longen gingen achteruit.’’
